Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontzeide hij zich standvastig alle geneugten, zoo ruimschoots anders door stand en rang aangeboden, die hem daarin verhinderd of belemmerd zouden hebben. O! hoe vele zijner beste Kweekelingen, die nu reeds zelve der Kerk tot sieraad zijn, zullen, nog lang nadat wij ook ter ruste zijn gegaan, met warme dankbaarheid verklaren, dat zij aan het onderwijs en de leiding van dien onvergetelijken Leermeester veel, zeer veel verschuldigd waren!

Wie hij voor de Gemeente was, zoo dikwijls hij haar van den heiligen leerstoel voorging, is bij U allen, Geliefden! in levendige aandenking. En bij velen Uwer zal zijne prediking, zullen vele zijner korte kernspreuken in zegening blijven, zoo lang Gij hem hier nog overleeft. Hoe krachtig en zaakrijk waren zijne leerredenen ! Welk een' hoogen ernst paarden zij aan minzame liefde! En hoe getrouw sprak zijn mond uit het hart tot onze harten! — Ook dan, als hij, gelijk niet zelden geschiedde, merkwaardige verhalen, gedichten of uitspraken van het Oude Verbond met ons behandelde, was zijne rede geheel evangelisch, en geleidde den Toehoorder uit de aartsvaderlijke tenten of van de beschouwing van jobs verhevene gezangen en des Predikers wijze spreuken naar het lijden van Gethsemane en het kruis van Golgotha (1). — Somwijlen hoorden wij

(1) Meermalen verklaarde hij op den leerstoel, dat de kinderlijke eenvoudigheid der aartsvaderlijke geschiedenis voor zijn hart groote aantrekkelijkheid had. — Over onderscheidene gedeelten van den Prediker hoorden wij hem niet zelden zeer uitgewerkte leerredenen houden. — In de voorrede van den Bundel leerredenen, dien wij aan-

Sluiten