Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij in het andere geschrift las, dat God om niet, uit vrije genade, den mensch vergeving van zonden en het eeuwige leven schenkt, bracht hem tot den troon der genade. Hij worstelde niet God in den gebede en werd verhoord.

Hoe geheel anders kwam hem thans het kloosterleven voor. Hij walgde van de omgeving waarin hij zich bevond verlangde naar zijn lieve ouders en vrienden, en nam het vaste besluit zoo spoedig mogelijk de muren, waarbinnen hij noch door vasten, noch door boete eene vrijbrief had bekomen, te verlaten, en zich aan Luthers zijde te scharen om met hem te strpen en te overwinnen, of te bezwijken.

Daarom schreef hij eenige regelen aan zijn geliefde ouders en maakte hen met zijn voornemen bekend. Helaas! de brief bereikte de ouderlijke woning niet.

Broeder Stefanus, had reeds eenigen tijd Frederik aandachtig gadegeslagen, daar hij bemerkte dat diens ijver aanmerkelijk bekoeld was, en hij dingen verachtte die hij vroeger vereerde. Hg vermoedde de reden wel, doch had geen overtuigend bewijs. De brief, die hij in handen wist te krijgen helderde hem alles op. De nieuwe leer had Frederik's hart veroverd. Hij had de geschriften van den aartsketter Luther gelezen, en wilde het klooster verlaten. Tegen dit laatste zou hij waken.

Nog dienzelfden dag werd de brief aan den prior gegeven. Deze liet terstond Frederik voor zich komen, ontnam hem de gevaarlijke geschriften en liet hem de keuze: tusschen boete doen en zich voor altijd aan de orde der Dominikanen te verbinden en de gevangenis. De prior meende Frederik te kennen en twijfelde niet of hij zou het eerste kiezen. Doch hij werd teleurgesteld; want Frederik antwoordde beslist dat hij* den kerker boven het verloochenen van den Heere verkoos. Hij had om eene vrijbrief bij menschen gebedeld, de heiligen gesmeekt, in het klooster er voor gearbeid, gestreden, gebeden en gevast en had haar nu van Christus om niet gekregen. Had hij geweten, dat ze alleen bij Hem te bekomen is, dan ware hij nooit de kloosterpoort binnengekomen. Nu had hij ze ontvangen, niet met een veder en inkt geschreven, maar in

Sluiten