Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De tempel waarin God zelf woont, zal verwoest worden als Silo, zegt Jeremia.

De koperen slang, het teeken van Gods almacht, moet als Nehustan verbrijzeld, vindt Hiskia.

De Wet, door Gods eigen vingeren geschreven, is te niet gedaan en ons tot geen nut, acht Paulus.

De Kerk van Christus, eeuwen lang rots in de wereld, is Sodom geworden, erkent Luther.

Belijdenis der vaderen, ja zelfs de Heilige Schrift hebben, waar zij „fetisch" geworden zijn, afgedaan.

En achter dat alles staat de Levende God, de Eeuwige, die gezocht wil worden achter Zijn werken, die Hij in den dood geeft.

Zijn eenig beeld dat eeuwig blijft, is de Zoon, Jezus Christus. Die is de toetssteen of het den mensch te doen is om God of om den afgod.

En als Stephanus dan bedenkt hoe dezelfde raad, enkele maanden geleden, den Christus Gods heeft behandeld, dan wordt de geest vaardig over hem en zijn toorn davert tegen dat godsdienstig volk, dat in plaats van den eeuwigen waarachtigen God te erkennen in zijn grooten meester, hem vermoord heeft om een tempel, dien ze toch ontheiligen, om een wet, die ze toch niet houden.

En dan ongelet leven en belang, neemt hij zijn ziel in zijn hand, ja plengt die als een offer, als hij voor zijn Heiland en Heer, hun toedondert die machtige woorden: Gij hardnekkigen en onbesnedenen van hart en oorenl gij wederstaat altijd den Heiligen Geest; gelijk uwe vaders, alzoo ook gij. Wien van de profeten hebben uw vaders niet vervolgd? En zij hebben gedood degenen die te voren verkondigd hebben de komst des Rechtvaardigen, van welken gijlieden verraders en moordenaars geworden zijt. Gij, die de wet hebt ontvangen door bestellingen der engelen en hebt ze niet gehoudenl

Doodlijke stilte. Ze kan maar 'n seconde duren. Bergen van haat worden inwendig verteerd. Hun hart staat op springen, hun tanden knersen.

Stilte, voordat rotsen van hartstocht neer komen vallen. Stilte en ieder weet: daar komt het.

Sluiten