Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In dit stuk is Agabus de eenige dwaasheid, maar hij geeft aanleiding tot het terugzenden van een gezantschap met een groote collecte, die Bamabas en Paulus samen naar Jeruzalem brengen. Maar ze gaan ook samen weer terug, naar het betere oord.

Zij hebben samen Jeruzalem eens kunnen bezien en hebben gekozen.

Van dien tijd nemen ze samen een aandenken mee uit Jeruzalem, Johannes Marcus. Geen van drieën vermoedt iets. Ieder heeft de beste bedoeling. En toch: hij zal de splijtzwam zijn.

En nu begint voor 't eerst de zending, het eigenlijke apostolaat, dat Jezus bedoeld heeft vanuit Jeruzalem. Wat het heele apostolaat daar niet volbracht heeft, daarvan is hier Bamabas de eerste man. De Heilige Geest noemt nog Bamabas het eerst. Saulus gaat mee onder zijn leiding. Uit een levende gemeente ontstaat een vijftal, die er twee zenden.

Zij gaan naar Cyprus, het land van Bamabas. Op dien tocht van Antiochië naar Cyprus is de suprematie van het heele Christendom over de heele wereld in handen van Bamabas.

Vol des Heiligen Geestes.

Vol van liefde als weinigen, echte gave des Heiligen Geestes. Zoon der vertroosting, die Saulus durft aanhaken, aanhalen, meenemen.

En de Heilige Geest regeert een moment door dezen man van het tweede vlak.

Hij wordt gebruikt in het regiment van Jezus Christus.

m.

Gal. II: 13.

Wij zagen Bamabas als de Leviet van Cyprus, die zich los maakt om zoon der vertroosting te mogen zijn. De vriendelijke man haakt Saulus aan, wordt afgevaardigd naar Antiochië en is in die heidenchristelijke stad de Jood van gezag en de verbinding door te zijn

Sluiten