Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakte tijdelijk diepen indruk op hem. Doch straks gingen de ernstige indrukken weer voorbij, toen hij gemengd werd in een verkiezingsstrijd voor den president der Vereenigde Staten. Door zijn welsprekendheid kwam hu' weldra vooraan en moest straks de overwinning meevieren op een luisterrijk avondfeest. Daar kwam het aanvankelijk tot een keerpunt in zijn wereldsche leven. Het ging dien avond zeer luidruchtig toe. Ook hij werd genoodzaakt op een tafel te gaan staan en een toespraak te houden; zelfs stelde men voor, dat hij daar nu eens een Hollandschen Psalm zou zingen. Toen kwam hem op eenmaal het beeld zijner vrome moeder voor den geest. „Als mijn moeder mij hier kon zien," zoo riep hij uit onder ademlooze stilte, „dan zou zij weenen, daarom neem ik nu afscheid van u allen om niet weer terug te keeren." Meteen wierp hij zijn glas ter aarde, sprong van de tafel en verliet de zaal.

Vreemd genoeg kon echter zijn vader in dit alles niet veel meer zien dan een nieuw blijk van de wispelturigheid van zijn zoon. Ook vreesde hij, dat hij door zoo'n kras en bruusk optreden zijn toekomst weieens voor goed kon hebben bedorven. Een tijdlang was Hoedemaker nu werkzaam als onderwijzer op een Christelijke school. Toch voelde hij zich allerminst bevredigd, terwijl ook de innerlijke strijd nog steeds aanhield en hij vaak niet wist, waarheen. In dien voor hem zeer donkeren tijd kwam het eindelijk tot een besliste, innerlijke levensvernieuwing. Nu werd in hem ook weer de begeerte wakker om, naar den wensch zijner moeder, de Kerk te mogen dienen. Hoewel zijn vader eerst nog tegenstand bood, kwam er ten slotte, door een merkwaardige samenloop van omstandigheden een wending ten goede en zoo kon hij dan eindelijk drie jaren lang zijne theologische studiën weer voortzetten aan een college te Chicago. Daarna kreeg hij toen een voorloopige plaats als prediker aan een kerk in die buurt en trok al spoedig de aandacht door zijne welsprekendheid.

Sluiten