Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Christendom niet gansch en al uitgebluscht is, worden de kinderen van hun wettig recht beroofd, wanneer zij niet worden gedoopt." En dan beriep hij zich gaarne op het Woord des Heeren tot de afgodische Israëlieten: „Waarom hebt gij Mijne kinderen den afgoden (Moloch en anderen) geofferd?" let wel: „Mijne kinderen", de kinderen dus van die afgodische Israëlieten blijft de Heere nochtans noemen: „Mijne kinderen" vanwege het Verbond.

Verstaat men nu, waarom Hoedemaker met zulke beginselen wel worden moest de man van „Heel de Kerk en heel het volk", en waarom hij wel de groote tegenstander moest worden van den separatist in hart en nieren Dr. Kuyper zoowel op 't gebied van den Staat als van de Kerk? Ook op dat van den Staat, waar Kuyper immers door zijne antithese-theorie en zijne scherpe partijformatie onder de vlag van den neutralen staat een wig gedreven heeft in heel ons volksleven en dat volksleven van de historische, Protestantsche, Gereformeerde Ujn ten eenenmale heeft afgebracht.

Doch wij keeren nu tot de Kerk terug. „Alle partijschap in de Kerk van Christus", zoo schreef Hoedemaker in 1885 (dus vlak vóór de doleantie) „is uit den booze. Dit ligt opgesloten in het gronddenkbeeld van de Kerk als het lichaam van Christus. Is Christus gedeeld? (1 Cor. 1 : 13.) Zijn wij niet, sierlijk of onaanzienlijk, gezond of krank, sterk of zwak om het even, elkanders leden, Rom. 12, 1 Cor. 12?" (Op het fundament, blz. 35). En weer op een andere plaats (blz. 443): „Door het streven om aan de partijschap te ontkomen vond ik het Gereformeerde kerkbegrip, t.w. het beginsel, waardoor wij ons groepeeren niet om een persoon, een individueele beschouwing, maar om de belijdenis der Kerk zelve. Dit is het beginsel^ dat ons boven de partijen en de partijschap verheft." *)

x) Hoe juist dit is, bleek in het Reorganisatierapport van 1929, waarin de vier groote orthodoxe groepen elkaar vonden.

Sluiten