Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonder, en waar vindt gij sterker bewijs van het bestaan van een onzichtbare wereld, dan in het geheugen van een mensch? Er woont een wereld in uw hersenen, en toch kan het sterkste microscoop daarvan niets ontdekken. En dan zoudt ge nog willen zeggen, dat gij twijfelt aan het bestaan van de ziel, omdat gij ze nog nooit hebt gezien; dat gij twijfelt aan het bestaan van God, omdat gij Hem nog nooit hebt gehoord?

In de Sixtijnsche kapel te Rome zat een aandachtige schare te luisteren naar de aangrijpende tonen van het Miserere van Allegri. Het was een zeer bijzonder en zeldzaam genot, want nergens anders bestonden de noten van deze geestelijke muziek; angstvallig werd er voor gewaakt, dat ze in de kapel bleven, zoodat het toonstuk nergens anders kon worden gehoord. Onder de toehoorders zat ook een veertienjarige knaap met ingehouden adem te luisteren; diep drongen de akkoorden in zijn ziel, en toen hij thuis kwam, schreef Mozart, *— zoo heette de knaap — het geheele Miserere uit zijn geheugen op papier. Nu was de Sixtijnsche kapel niet meer in het uitsluitend bezit van de muziek. En toch had niemand de noten ontvreemd; geen onderzoek aan den lijve had kunnen voorkomen wat er gebeurde, want die het gedaan had, had de muziek meegedragen in zijn ziel, onzichtbaar 1 Daar lagen ze allen opgeborgen in de cellen van zijn hersenen, de kwarten en achtsten en zestienden, de majeur- en mineur-akkoorden, de stemmen van de fluiten, de pauken, de violen en het koor, de duizenden tonen lagen ieder op zijn plaats, en ze werden ook niet dooreengestort, toen de knaap in heilige geestdrift naar huis snelde en ze in volkomen orde op het papier zette. Onzichtbare dingen!

Het geheugen, een werk van onzen grooten God, een ongeëvenaard kunstwerk uit de onzichtbare wereld! Dankt gij uw Schepper voor uw geheugen, lezer ? Voor het vermogen, om de heerlijkheid van Zijn schepping

Sluiten