Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar het vaderhuis. Zoo is al ons doen en laten het uitvloeisel van ons denken en voelen. Duizend menschen gaan in een enkel uur over de drukke brug; geen enkele van hen, die niet den drang daartoe heeft gekregen uit het rijk van zijn gedachten en gevoelens. Millioenen soldaten zijn in den afgeloopen wereldoorlog over dal en heuvel gemarcheerd, hierheen, daarheen, vooruit, achteruit, hebben loopgraven gemaakt, rails gelegd en rails vernield, en dat alles volgens de plannen en de gedachten van eenige weinige hoofden. Zoo staat achter het doen van de menschen als oorzaak het rijk der gedachten, achter de zichtbare de onzichtbare wereld. En de onzichtbare dingen worden tot onzichtbare krachten!

Onzichtbare krachten! Daarbij willen we nog een oogenblik vertoeven.

Ik denk in de eerste plaats aan de macht der liefde. Niemand heeft ooit liefde gezien; zij heeft geen kleur, geen gewicht en geen vorm, en toch brengt zij groote dingen tot stand, grooter dan stoom en electriciteit.

Zie daar die weduwe! Wat is het, dat haar zwakke lichaam staande houdt ondanks haar ontbering en haar slapelooze nachten, jaren achtereen? Wat geeft haar altijd weer kracht tot den arbeid, wat sterkt de spieren van haar hart, wat houdt haar zenuwen in orde? Geschiedt dat door strophantes-tinctuur, dat zoo opwekkend werkt op de werking van het hart? Geschiedt het door haematogeen of een ander geheimzinnig preparaat, dat goed is voor de zenuwen? Niets van dit alles; het is haar liefde tot haar vier kinderen, de groote, warme moederliefde, die geeft haar kracht. Die kan men niet in flesschen bewaren en niet samenpersen in tabletten, men kan ze niet zien en niet proeven, en toch werkt ze op alle organen als een elixer. Er bestaan optelmachines, maar er is er geen, die ook maar het tiende deel kan optellen van de energie en den arbeid, die

Sluiten