Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer : „Wacht, ik zal eens met dien man praten. Maak dat je wegkomt en loop recht !"

Ik wist niet, wat ik moest beginnen. Als ik den man geen antwoord had gegeven, dan had hij mij mogelijk een klap gegeven. En nu ik hem antwoord gaf, was mijn moeder er weer niet over te spreken.

Die mishandelingen begonnen mij langzamerhand zeer te drukken. Mijn broer daarentegen ging het al beter. Hij kon doen en laten wat hij wou, moeder zei er nauwelijks iets van. Zoo beklaagde ik mij eens over hem, omdat hij zoo onaardig was ; moedér zei geen woord, maar gaf me zoon klap op mijn wang, dat ik omviel. Dat maakte mij vreeselijk bedroefd, ik schreide bitter. Zelfs de jongens op straat verachtten mij ; en ze hebben me dikwijls gedreigd, dat ze mij eens flink zouden afranselen ; ik wist niet, waarom.

Het leven werd mij zoo vergald, dat ik dacht : „Wat doe ik eigenlijk op deze ellendige wereld ?"

Eens heb ik zelfs een mes tegen mijn lichaam gehouden om er een eind aan te maken. Maar ik mocht niet, mijn handen waren als verlamd. . Ik was toen elf jaar oud.

Bij al deze treurigheid mocht ik ook iets wonderbaars beleven. Een vriend zei op een avond tegen me :

„Ga. eens mee naar den voorganger in de bijeenkomst". *)

Ik ging mee. De voorganger sprak over een tekst uit de Openbaring van Johannes. Het Woord Gods greep mij hier met macht aan, terwijl ik in de kerk gewoonlijk zat te slapen en daarvoor meestal tikken op de vingers kreeg.

Ik vond vrede. Vol blijdschap haastte ik mij naar huis ; nog nooit te voren had ik me zoo gelukkig gevoeld.

In die bijeenkomst heb ik den Geest van God

*) Afzonderlijke kring tot opbouw van het geestelijk leven.

Sluiten