Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en mijn moeder : „Nu heb ik gevonden, waarnaar ik altijd heb gezocht".

Maar zij lachten en geloofden het niet.

In dezen tijd toonde de Heer mij een wonderbaren akker met een rijpen oogst. Een weg liep om de vier kanten heen. De aren waren prachtig uitgegroeid en stonden dicht op elkander, een onoverzienbaar veld. De volle aren bogen zich het diepste. In het midden van het veld stond een mooi, groot huis. Ik ging er heen en wilde er binnen gaan, maar ik mocht niet en werd terstond weer van de plaats gebracht. Over het heele landschap lag een heerlijke zonneschijn, heel anders dan de aardsche. Die heeft mijn heele wezen doorstroomd en mij met een gevoel van onbeschrijfelijk welzijn vervuld. Eerst later toen ik mijn Heiland geheel volgde, werd het mij duidelijk wat de Heer mij met dit gezicht wilde zeggen.

Het veld vol korenaren is het symbool van de zielen, die ik voor mijn Heiland mag winnen. Het huis op den akker is de tegenwoordige Reddingsark (Op den 24sten December 1910 mocht ik dit huis weer.zien, juist toen ik met iemand bad, die vrede ontvangen had. Daarbij werd mij gezegd: „Dat is het huis, dat je toentertijd zag".)

Maar de strijd duurde nog steeds voort; want de machten der duisternis wilden mij met alle geweld weer van den goeden weg afbrengen.

Op een Zondagmiddag kwamen twee van mijn bloedverwanten mij bezoeken.

Ik vroeg hen waar ze vandaan kwamen.

„Uit de zaal, waar de Evangelische samenkomsten worden gehouden".

„Wat doen jullie daar dan ?"

„Daar wordt ons het Woord Gods verklaard".

„Wat ?" vroeg ik, „zijn er dan op Zondagmiddag ook bijeenkomsten ?"

„Jazeker !"

Ik was heel verwonderd en zei : „Maar dat is een goed ding, dat men op Zondagmiddag ook naar •de bijeenkomsten kan gaan !"

Sluiten