Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nastiekzaal komt, gaan wij uit de gymnastiekclub".

Ik moest in een herbergzaal gaan ; en ze hadden politiebewaking voor de zaal gevraagd.

Maar ik zei : „Wat doen jullie hier ? Waarom zouden we politie noodig hebben ?"

Toen ik in de zaal kwam, vertelde men mij, dat de heele socialistische gemeenteraad tegenwoordig was. In den tuin liet men een varken los, dat jammerlijk schreeuwde. Daarmee wilden ze me afschrikken en moedeloos maken.

Maar in mijn binnenste klonk het: „Wacht maar ! vandaag wordt het zwaard des geestes zoo recht getrokken, dat ge u verwonderen zult". En zoo gebeurde het ook.

Later heb ik nog spreekuur gehouden tot 's nachts twaalf uur.

Aanzienlijken en geringen kwamen, waaronder ook een boer, die tegen mij zei : „Ik moest zoo geweldig zweeten in de bijeenkomst.

Mijn kameraad vroeg me : „Waarom zweet je toch zoo ?"

„Ja", zei ik, „dat moet wel, je kunt niet anders !"

Zoo trof het Woord hem. Ik legde hem de hand op en hij kreeg vrede. Later kwam hij terug en bedankte mij nog extra.

Toen kwamen er twee vrouwen. (De eene was gescheiden). Ze zeiden : „We lagen al in bed ; toen zeiden we : „we zullen opstaan en naar Stanger gaan ; wie weet, of hij ooit weer een spreekuur houdt J"

Beiden beleden hun zonden en kregen vrede met God.

Daarna kwamen nog drie vrouwen, die tot mij zeiden : „We waren al halfweg naar huis, toen zeiden we : „We zullen omkeeren en naar het spreekuur gaan ; wie weet, of Stanger ooit weer spreekuur houdt!" Alle drie beleden hun zonden en kregen vrede met God.

Het was middernacht geworden en ik deed de deur open, om te zien of er soms nog iemand stond. Daar liep een vrouwspersoon langs. Ik vroeg, of zij

Sluiten