Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

natuurlijk men kan de zaak, omdat men niet onderzoeken mag, niet controleeren, maar wat er nog uit geboren kan worden, wie zal het zeggen?

Zien wij nu, hoe de Geest ontvangen, hoe men met den Geest gedoopt wordt? De onderlinge samenkomst of bidstond voor zoekenden naar den Pinksterdoop, wordt als afgesloten vergadering, hier in Amsterdam Zaterdagsavonds gehouden. Daar liggen op de knieën allen, die den Pinksterdoop begeeren, biddende en smeekende, om dien doop te ontvangen. Polman gaat tusschen die smeekenden door en roept hen toe: houdt maar vol, 't zal wel komen, houdt maar aan, 't komt nu spoedig, enz. 'k Weet dit van hen, die dezen bidstond bezocht hebben en wier getuigenis betrouwbaar is.

Wanneer nu zulk een bidder een half uur, één uur of meer ligt te worstelen, gehypnotiseerd door de uitroepen van Polman, zich steeds meer opwindende en hopende, dat die doop zijn deel worde, laat het zich licht denken, dat de zenuwen gespannen worden, zoodat straks in zenuwachtige opwinding een toestand te voorschijn geroepen wordt, waarin men onwillekeurig ^beproeft, vreemde klanken te stamelen, zoodat men meent, den doop des Geestes en dus den H. Geest ontvangen te hebben, zonder dat daarvoor een werkelijk bewijs bestaat, omdat men niet weet, of die vreemde klanken werkelijk een vreemde taal zijn.

Vreemd is zulk een verschijnsel van overspanning en zenuwachtige opwinding op godsdienstig gebied niet, want de voorbeelden zijn er, dat men door zulk een opwindend bidden gemeend heeft dingen te zien, die in werkelijkheid niet bestonden en woorden te hebben gehoord, die nooit gesproken zijn.

Hoe anders wordt ons dit ontvangen van den H. Geest in de Schrift voorgesteld. Van de mannen te Efeze wordt ons gezegd: en als Paulus hun de handen opgelegd had, kwam de H. Geest op hen en zij spraken met vreemde talenen profeteerden; en van de geloovigen in Samaria lezen wij: toen leiden Petrus en Johannes de handen op hen en zij ontvingen den H. Geest. Dus door het eenvoudig opleggen der handen van de Apostelen, zonder eenig gebed van hen, die ontvingen, zonder eenige opwinding, werd dat voorrecht hun deel.

Sluiten