Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1892 „den Eerw. Heer Count Povoleri di Vicenza met Margaret Florence van Toronlo".

De vlijmende spotternij door onzen Erasmus Luther in het gelaat geslingerd, toen deze schaamteloos zijn voor God met duren eed bezworen gelofte van kuischheid als een „vodje papier" had behandeld: „Elke komedie eindigt met trouwen,''paste, dus ook op den bisschoppelijken Count Povoleri, alias Matthew.

Een weinig later schijnt hij ontdekt te hebben, dat hij de rechtmatige erfgenaam was van het Graafschap Landaff en voegde hij „de jure Earl of Landaff" bij zijn eersten naam.

Na vele verdere lotgevallen, te lang om te vertellen, werd onze polutropos, weer een tijd lang met de Katholieke Kerk verzoend, maar in 1908 wist hij den Utrechtschen Jansenistischen of zgn. Oud-Katholieken Aartsbisschop Gul te bepraten, dat hij de geschikte persoon was om een tak van diens kerk naar Engeland over te planten. Hoe dit verder mag afgesproken zijn, zeker is 'f dat Arnold Harris Matthew — zoo spelt hij nu zijn naam — in April 1908 tot bisschop werd gewijd door den Jansenistischen Aartsbisschop Gul.

Van nu af vooral zijn de metamorphosen en salto-mortale's van dezen kerkdijken acrobaat eenvoudig niet meer bij te houden. Vóór het jaar om was, vaardigde hij in naam van „de Westersche Orthodoxe Katholieke Kerk in Engeland en Ierland", waarvan hij nu voorgaf het hoofd te zijn, eene „Verklaring van zelfbestuur en onafhankelijkheid" uit, daarbij elke onderhoorigheid, aan de kerk, die hem de bisschoppelijke waardigheid had bezorgd, opzeggend.

Kort daarop, na een zeker aantal bisschoppen te hebben gewijd, wist hij dezen bij elkaar te brengen ten einde zich tot Aartsbisschop te laten kiezen.

Nu eens noemde hij zich „Bisschop van Chelsea" dan „Bisschop van de Oud-Katholieke Kerk van Engeland", dan weer „Anglo-Katholiek Aartsbisschop van Londen" enz. Ook probeerde hij te vergeefs de oud-katholieken — wellicht eenige dozijnen - van Frankrijk onder zijnen herdersstaf te brengen. Op de prospectussen, die hij daarvoor liet drukken, staat overal met reusachtige letters: „Sa Grandeur 1' Archevêque Mathieu."

En onder al deze bedrijvigheden trachtte hij hier door bemiddeling van Kardinaal Merry del Val een verzoening met den

Sluiten