Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen tot jou maar in 't algemeen, zoo moet je niet zijn; met een getrouwd man moet je niet op die wijze schertsen. Gedenk steeds die woorden, die je op 't titelblaadje van de Camera Obscura kunt vinden: Nee lussise pudet, sed non incidere ludum. Daar wist onze leeraar vroeger zoo over uit te wijden. Schertsen mag men, maar men moet er mee weten op te houden. Te vallen is geen schande, maar niet weder op te staan is een schande. Vroeger begreep ik die woorden niet, ik lachte er om maar nu . . . ."

„Jongen, jongen wat ben jij veranderd. Ik begin respect te krijgen voor je vrouwtje. Men kan wel zien dat zij veel invloed op je gehad heeft en nog heeft. Heeft zij een Burgerschool doorloopen of heeft zij een acte voor onderwijzeres ?"

„Neen, neen, dan zou zij niet zijn wat ze nu is ! Die scholen!— Je leert er meer kwaad dan goed. Neen, zij is een weesmeisje geweest! Zij heeft niet meer dan een lagere school doorloopen. Reeds op vijftienjarigen leeftijd ging zij in dienst als bonne bij een dominee met kinderen. Daar heeft zij de schrift leeren kennen en de dominee was zoo met haar ingenomen, dat hij na vijf jaar tot haar zeide: „Ik heb veel gestudeerd en gezien, maar zoo'n geloof heb ik nooit aangetroffen. Ik voel mij in vele opzichten uw mindere."

Dit zeide hij haar in tegenwoordigheid van zijn vrouw, een mooie brunette. En deze begon waarachtig jaloersch op haar te worden. Zij ging haar gangen na en eens toen mijn vrouw met de kinderen speelde en er een op haar schoot had, en de dominee er bij was, meende zij, door de half geopende deur glurende, op te merken dat hij haar de wangen streelde.

Zoo ontstond er twist. Mijn vrouw hoorde haar eens luide roepen: „Neen, zij moet weg, ik kan die blauwe oogen niet uitstaan, dat schijnheilig madonnagezichtje!!"

Het speet mijn vrouw wel om de kinderen, die zij had leeren herkrijgen, en die meer aan haar gehecht waren dan aan de moeder, maar zij begreep dat zij haar ontslag moest nemen. De dominee vond het goed en wilde haar nog drie maanden extra betalen, maar zij nam het niet aan; Zij had genoeg overgespaard zeide zij."

Stavermans zweeg. De beide vrienden waren intusschen de

Sluiten