Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

u, dat gij Gode al uwe toekomende dagen geven zult: indien hij slechts zeker mag zijn, dat gij hem uw heden geeft. O! wacht u voor dat morgen! Gewoonlijk gaan de zielen verloren, niet omdat zij besluiten zich nooit te bekeeren, maar omdat zij de bekeering tot eenen volgenden tijd uitstellen, en dit zoo dikwijls herhalen, totdat het te laat is. Dat morgen! morgen! heeft de hel bevolkt. Misschien denkt gij bij u zeiven: „ik zal wachten, totdat ik door de eene of andere ziekte overvallen wordt. „Maar een ziekbed is de slechtste plaats tot bekeering. Dan kan uw verstand door ijlhoofdigheid, koorts of pijn geheel beneveld zijn, of gij kunt, door de zwakheid van het lichaam, zoo afgemat zijn, dat gij onbekwaam zijt om te denken. De rust, waarin zoo menig onbekeerde schijnt te sterven, is alleen het gevolg van eene gevoelloosheid, door de ziekte te weeg gebracht. Velen ook, die, toen zij ziek lagen, betuigd hebben, dat zij zich wilden bekeeren, zijn na hunne herstelling nog zorgeloozer geworden dan te voren. Die bekeering was de ware niet, en indien zij gestorven waren, zouden zij verloren geweest zijn. Er is in ziekte weinig hoop op verlossing. Maar buitendien, het kan ook gebeuren, dat gij nooit in zulk een toestand komt. Gij kunt sterven zonder dat er een oogenblik van waarschuwing vooraf gaat. Indien gij vandaag ook gezond zijt, morgen kunt gij reeds dood zijn! En hoe kunt gij dan, daar uw leven zoo onzeker is, uwe zaligheid verwaarloozen? Verbeeld u een

5

Sluiten