Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alle mogelijke medische hulpmiddelen te baat namen, werden de aanvallen hoe langer hoe heviger. De aanhoudende krampen verzwakten haar zeer en maakten haar het loopen in 't bizonder moeilijk. Nadat deze ziekte ruim 16 jaar geduurd had en mijn vrouw bijna niet meer gaan kon, vroeg zij onzen huisdokter om een middel waardoor ze weer aan 't loopen kon komen. Deze, zelf ten einde raad, zeide: „nu, laten we het dan eens met baden van dennenaalden „probeeren". Dat woord „probeeren" trof mijn vrouw zoozeer, dat zij in volslagen vertwijfeling thuiskwam en zeide: „nu weet de dokter ook geen raad meer; voor mij is geen baat te vinden."

Reeds meermalen had ik van Möttlingen gehoord en ik voelde mij door een innerlijk verlangen, niet door nieuwsgierigheid, daar heen getrokken.

Zoo antwoordde ik op haar vertwijfelde uitroep: „Wil je naar Möttlingen?" „Ja," zeide zij. En bij gevolg kwamen wij, na voorafgegane aanvraag, in April 1922 aldaar aan.

In Möttlingen worden niet alleen Andachten — maar ook spreekuren gehouden. Op het eerste spreekuur bij Vader Stanger zeide mijn vrouw, dat zij aan hare voeten leed en bijna niet meer loopen kon; van de krampen repte zij niet en ik evenmin, omdat wij er geen van beiden op dat oogenblik aan dachten. Vader Stanger leide mijn vrouw de handen op — en van dat oogenblik af zijn de krampen verdwenen.

Het eerste wonder dat wij in Möttlingen beleefden: maar dat mij helaas pas later duidelijk werd.

Het was het tweede tastbare wonder in ons leven.

Daar het lang duurt eer we oog krijgen voor de werken van Gods barmhartigheid en voor Zijne wonderen, moet Hij herhaaldelijk krachtig en steeds krachtiger ingrijpen, opdat wij tot erkenning daarvan komen.

Het gebeurde in September 1927 dat mijn vrouw, bij een bezoek in de stad, in een slecht geplaveide steeg, kwam te vallen, zonder later te kunnen zeggen, hoe het eigenlijk gegaan was. Hierdoor brak ze haar rechter pols. Nu wisten we niet wat we doen moesten. Het verstand zei: ,,'t spreekt toch vanzelf dat een gebroken pols weer gezet moet worden —i wat alleen door een dokter kan geschieden." Maar daartegenover stond het in Möttlingen gewekt geloof èn de eerste geloofsgenezing van mijn vrouw. Dezen zeiden: „een Möttlinger vertrouwt zijnen Hemelschen Geneesmeester." Na een zwaren strijd van drie dagen, waarin wij heen en weer werden geslingerd, schreef ik op aandringen van mijne vrouw aan onze dochter, die ziekenverpleegster is, dat zij moest over-

Sluiten