Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sterven iets moeielijks is. Met een veelbeteekenenden glimlach antwoordde A.: „dat is geen sterven, wanneer men tot zijnen God gaat!" En tot op den oogenblik, dat de Heer haar tot Zich nam, verdween haar vrede geen enkel oogenblik, maar met vervoering herhaalde zij dit lied:

Niets, o Heer! dan uw genade, Niets, o Jezus! dan uw bloed, Dat alleen mij wiesch van 't kwade, Troost en heiligt mijn gemoed.

Aldus behaagde het God de laatste oogenblikken te zegenen van zijn kind, wier tranen veranderd werden in vroolijkheid, en hare bedruktheid in zangen des lofs. Zij is nu gezegend en gelukkig bij den Heer, die haar liever tot Zich wilde nemen, dan toelaten, dat zij een daad volvoerde, die haar christelijken wandel zou hebben ontsierd en den schóonen naam van Christus onteerd. Mogen deze feitenden Christen, die ze bijwoonde, maar ook allen, die deze bladzijden lezen, ernstiger en behoedzamer maken, opdat wij zijn vast en onbewegelijk, (1 Kor. XV: 58.) den Heere achternaklevende om Hem te volgen (Ps. LXIII : 8.) in den weg der heiligheid en der waarheid, onze harten voegende tot de vreeze zijns Naams! (Ps. LXXXVI : 11.)

Het voorgaande verhaal deelt in alle christelijke eenvoudigheid feiten mede, waaruit blijkt, hoe God oordeelend kan tusschenbeide komen, om zijne kinderen te bevrijden van de treurige, geestelijke gevolgen, die uit een ontrouwen wandel voortvloeien. Een jonge Christin heeft zich laten vervoeren een

Sluiten