Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spreken, die onder ons reeds lang volkomen zekerheid verkregen hebben!

Ik zag donkere wolken boven mijn hoofd samenpakken, en toen? toen brak plotseling de zon door het sombere wolkenfloers, want een mijner medebestuurders maakte de opmerking:

„Maar dat Gedenkboek is helaas! niet in ieders handen en

die Jaarverslagen van 1911 en 1921 heeft niet iedereen gelezen, was dat maar zoo! Bovendien hebben de jongeren de geschiedenis van vroeger niet meegemaakt.

Daarvoor boog ik het hoofd en verzoek daarom Uw welwillende aandacht, als ik ga voortspinnen aan den draad, dien ik verleden jaar onafgewerkt liet liggen.

Ik zal natuurlijk herhaaldelijk het Jubileumboek moeten citeeren, wijl daarin „Jachin" 's historie uit de eerste levensjaren nauwkeurig werd opgeteekend.

Voorts stonden mij de notulen vanaf 1875 en de jaarverslagen vanaf 1885 ten dienste; ik heb ze alle doorgelezen om mijn aanteekeningen te kunnen maken en statistieken op te stellen, die ik U straks schriftelijk aanbied.

Ik moet U thans in herinnering brengen, dat de Zondagsschool een plant is van vreemden bodem, en dat zij krachtig bevorderd werd door het Réveil.

Het Réveil

Het Piëtisme in Duitschland en het Methodisme in Engeland hadden beroering gebracht in de doodsbeenderen. Het kille Rationalisme hield veler geest gekluisterd, verstijfde ook in de Kerk des Heeren de liefde tot God en Zijn dienst, om er hoogstens een werkheilig Christendom, een godsdienst van „den braven Hendrik" achter te laten.

Piëtisten en Methodisten zetten de bazuin aan den mond en het „bekeert U, op voor Jezus!" klonk in de ooren van duizenden, die van het ware Christendom waren vervreemd.

Bijbel- en traktaatgenootschappen werden opgericht, Zondagsscholen gesticht.

Daarop volgde in Schotland, Engeland en Zwitserland een nieuwe geestelijke opwekking, in ons land door Bilderdijk, Da Costa, Nicolaas Schotsman en anderen ingeluid, het Réveil.

Bilderdijks woord ratelde als een donderslag, Da Costa's taal was als een nederstortende stroom, van wiens bruisen de bergen dreunden.

Schotsman schrikte den zelfvoldanen kring van: „Vrede, vrede en geen gevaar" op met zijn uitgave van: „Eerezuil ter

Sluiten