Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het stempelmerk van zijn geest gedrukt. Genève, dat voor Calvijn geen standbeeld over had, richtte in het hart der stad op het beroemde eiland door populieren overschaduwd, een bronzen beeld voor Rousseau op. Ook daarin ligt een symbool. Genève, eens »la ville de Calvin», moeder en schutsvrouwe der Gereformeerde Kerken, werd een bolwerk van het liberalisme, >la ville de Rousseau».

Maar al is er weinig te Genève wat aan Calvijn herinnert, er is ééne in haar eenvoud aandoenlijke reliquie, die de beteekenis van Calvijn beter dan uit graniet gehouwen monument of uit erts gegoten beeld u voor oogen stelt. Als ge binnentreedt in Genève's kathedraal, waar door hooge spitsboogramen een getemperd licht binnenvalt en slanke zuil aan zuil de wondere pracht der Gothiek u bewonderen doet, ontdekt uw spiedend oog in het half-duister aan den voet van den kansel een hooggerugden, met strakgebogen arm uitloopenden leuningstoel, waarvan de traditie zegt, dat ze Calvijn tot zetel diende bij zijn prediking en onderwijs. En voor uw zielsoog ziet ge in dien zetel oprijzen, die magere gestalte in den langen tabbaard gehuld; ziet ge die schier doorzichtige hand, die den wijsvinger opheft om kracht bij te zetten aan het gesproken woord; ziet ge dat als een camee zoo fijn besneden gelaat, bleek en ingevallen van vasten en waken, van lichaamsleed en zielesmart; ziet ge dien spits toeloopenden baard, dien scherp vooruitstekenden neus, dat fonkelende en bezielde oogi dat edele hooggewelfde voorhoofd; en is het u als hoort ge weer onder die gewelven weerklinken die fijne, doordringende stem, telkens door kuch of hoest afgebroken, waarnaar eens heel het protestantsch Europa met ingehouden adem luisterde. En zoo gaat van die »cathedra Calvini* in Genève's kathedraal een wondere sprake uit tot uw hart, die u zegt, dat Calvijn geen gedenkzuil, geen grafmonument noodig heeft, omdat hij leeft en leven blijft als de Doctor Ecclesiae bij uitnemendheid, leven blijft

Sluiten