Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als wij uit dit onedele standpunt de natuur beschouwen , is het ons even zoo als den wilden Bedouïn in de woestijne Aziëna, die zich een hutje bouwt van de heerlijke overblijfsels van Palmyra, en als hij de kostelijke kapiteelen en steenen met inscriptiën te zamenvoegt en in wanorde op elkander vlijt, zoodat hij gedekt is tegen zonneschijn en regen, nu ook denkt, dat zij de hoogste bestemming bereikt hebben, die zij bereiken konden, vergetende te gelijker tijd, dat de karakters, welke op deze steenen gebeiteld staan, bladzijden zouden kunnen aanvullen, die nog onbeschreven zijn in het boek van de geschiedenis der volken en der wording van het menschengeslacht.

4.

Dat er echter eene tale en sprake gelegd is in het al der dingen, dit zal wel niemand betwijfelen. Waarom spreken wij anders van het boek der natuur, wanneer de wijsbegeerte onzer taal niet zelve aan een schrift dacht, op deze onmetelijke rolle opgeteekend ? Het boek moge een gesloten boek zijn, het letterschrift eene Hieroglyphen - taal, zij is echter, al kunnen slechts enkelen hier en daar een woord ontcijferen, toch leesbaar, en dit is zeker, dat men geen volk der aarde kent, dat niet het een of ander kenmerk bezit, waaruit men duidelijk opmaken kan, dat het geloof bij hetzelve heerscht aan eene wijze spraak, door den oneindigen Schepper in het heelal gelegd, waarvan de mensch den sleutel mag verloren

Sluiten