Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen Gods wekte steeds eene zachte herinnering van den verlorenen -Paradijsvrede, en een' warmen wensch om dien terug te bezitten, in het hart wederom op.

» Zoo wilde het de Eeuwige, en langs dezen zachten weg • zocht Hij den mensch tot zich en tot het hemelsch Eden terug te voeren.

» Nog steeds bloeijen deze bloemen in jeugdige schoonheid om ons henen, en het treurende hart, dat in de stormen des levens hoop en vertrouwen verloor, vindt dezelve in de stille Paradijswereld der bloemen terug.

» Daarom evenaart niets de reine schoonheid der bloemen; want zij alleen dragen het heerlijk beeld van het Hemelsche Paradijs in zich, dat den mensch eens weder ombloeijen zal, als de stormvolle levensreis door dit vreemdelingsland afgelegd is. En ook hierin geven zij hem een beeld zijns eigenen levens ; want als de koude winterstormen naderen, dan zinken deze vriendelijke boden der eeuwige lente moede en mat ter aarde neder en sterven; maar als de jeugdige lente weêr nadert, ontwaken zij in vernieuwde schoonheid en pracht, en geven den mensch een beeld van zijn ontwaken in eene eeuwige> betere lente, na den langen doodslaap."

15.

Doch niet slechts de bloemenwereld, ook de hoornen hebben eene eigene spraak, die zich zoowel over hunnen zoo gansch onderscheidenen vorm, ' als

Sluiten