Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schijn, eene schol meer dan een millioen; kwamen al deze eijeren tot ontwikkeling, dan was de zee .niet groot genoeg, om de visschen te bevatten.

Het is met de dieren als met de bloesoms aan de boomen, slechts een klein getal komt tot deszelfs. bestemming. Sommige gaan in den kampstrijd der Natuur zelve te gronde; eenige zijn de prooi van insekten nog vóór zij het leven zagen; andere gaan halfwassen verloren; de minste komen tot den vollen wasdom; maar de overblijvende zijn voldoende, ■om in het midden der grootste vernietiging hun geslacht te behouden. Eenige dieren treden vijandig tegen zich-zelve op. Hoe dooden de bijen duizende van haar eigen geslacht, die zij naauwelijks eenige weken geleden met de grootste zorgen koesterden en 'tot het leven te voorschijn riepen! Hoe vernietigen de wespen, als de maand October komt, al hare eigene jongen! En zij, die tot dien tijd de zorgvuldigste moeders waren, zij dragen haar kroost' zelve naar buiten, opdat het den spoedigsten dood in de koude zoude sterven. Ach, niet één worm wordt gespaard! — Het is de nood, die de bijen zoo wreed maakt; het is de overtuiging, dat haar kroost toch sterven moet, die de wespen haar eigen geslacht doet vernietigen.

Maar alles op aarde .strijdt, om zich zelf te behouden , te voeden en te verdedigen; het eene geslacht van natuurgenooten doodt het andere; terwijl zij slechts bestemd schijnen, om weder anderen tot voedsel te verstrekken. Zelfs de vreedzame koe

Sluiten