Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

storm zijne moeder nederwierp, nam hij hare plaats in en bragt vele vruchten voort, en was een sieraad' der gansche landstreek.

En wat leert nu deze fabel?

o Mensch ! wil toch uwen kinderen geen hoog lot tonder wezenlijke .verdienste toewenschen ; want wat baat de hoogte der standplaats, als deze hen slechts iets doet schijnen, terwijl zij niets zijn. Hun lot is dan den eersten eikel gelijk, die, hoe verheven zijne plaats ook was, arm en ellendig wegstierf.

Wil u ook niet beijveren, hen te spoedig en boven mate te ontwikkelen ; want allés moet zijn' tijd hebben, zal bet gedijen; denk aan den eikel in de beek: hoe kort duurt znlk een leven, en hoe nietig vliegt het weg, wat dan ook datgene zij, waarin gij hen tot over-vérzadiging voert!

Maar ook uw kroost zij nooit den eikel op den harden weg gelijk. Laat het niet aan zijn lot over: Geef het niet in het midden der wereld, die het naauwelijks aal kanzien, maar overal stooten en vertrappen. Ach! dan gaat het met een gebroken hart rond, en wordt eene prooi van wanhoop. . Neen, uw kind zij gelijk aan den eikel in de zachte: aarde. Het worde, van zijne kindsche dagen af, met zorg gekweekt; het geniete de vreugde der jeugd; het groeije zacht en natuurlijk op; het ontwikkele zich naar alle zijden* en eenmaal bekleede het met eere die plaats, waar God het stelde , en brenge vele vruchten voort!

Sluiten