Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En een ander der Hemellingen uit hetzelfde koor zong:

■ En God zeide :

Er zij licht!

Er er was licht."

In dit oogenhlik verdween de nacht, een schitterende straal ging uit van de Godheid, het schoonste morgenrood van den eersten dag werd geboren; toen zong een vierde Engel van hetzelfde koor:

»God zag, dat het licht goed was ;

En God stelde onderscheid tnsschen licht en duisternis;

En God noemde het licht dag;

Se duisternis noemde Hij nacht."

Het licht was goed, wie gevoelt dat niet? de Airaagt vereenigt zich hier met de Wijsheid; Hij spreekt — en het is er, Hij aanschouwt — en keurt het goed. God zag, dat het licht goed was: hoe kan het natuurlijker en voegzamer uitgedrukt worden ? Zijn welbehagen volgde dat eerste gewrocht van zijnen arbeid, het eerste beeld van al het goede in de wereld. Aanminnig schemerde het Hem tegen, gelijk ons een vriendelijk uitzigt toelacht, ja gelijk het morgenrood na de duisternis des nachts den sterveling liefelijk en bekoorlijk verschijnt. Zóó dacht het den Eeuwige goed, zóó bezongen zijne Engelen zijn gevoel.

Toen viel het geheele eerste koor in, en zij zongen:

»Het was avond geweest, Het was morgen geweest: De eerste dag."

Sluiten