Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van hope zagen verdwijnen, een ontzettend gehuil aan. De Arabier wordt getroffen; hij neemt eene dier ongelukkigen, giet eenige droppels wijn op hare brandende lippen, en zet haar op zijn kameel, met oogmerk, om haar aan zijne vrouw ten geschenke te geren. Dit arme meisje viel eenige keeren van zich zelf, toen zij de lijken van hare gezellinnen, welke op den weg dood waren nedergevallen, voorbijkwam. Weldra was ook de kleine voorraad van water van onze Reizigers ten einde, toen zij eene heerlijke bron met frisch en zuiver water ontdekten. Maar, ach! bun touw was zoo kort, dat dc emmei zelfs de oppervlakte des waters niet eens raakte; nu sneden zij hunne mantels in reepen, bonden deze aan elkander, en schepten telkens slechts een weinig water; want zij beefden op het denkbeeld, dat hun zwak werktuig breken en de emmer in de bron blijven mogt. Na zulke gevaren, bereikten zij eindelijk de eerste pleisterplaatsen van Syrië."

Welk eene treffende gelijkenis bevat dus het woord van job ! Hoe verheven sprak de Godheid tot hem over de onzekerheid van alle dingen, en hoe dwaas het is , op iets zijn vertrouwen te stellen, als hij zulke Natuurtooneelen, aanschouwde!

De gansche Natuur Godspraak bij job.

Het moge vreemd schijnen, dat ik enkele gelijkenissen uit dit verheven dichtstuk gebezigd heb, om uit dezelve eene beschouwing der Natuur als God-

Sluiten