Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man, die den winter aanbrengt; de teekens van den Zodiak worden als een krans om de aarde, naar volgorde, aangevoerd. De Yader des Hemels (Huisvader) laat den Beer met zijne jongen aan de noordpool weiden, of (naar eene andere Mythologie en lezing) wordt de Nachtwandelaarster, eene Sterrenmoeder, die hare verlorene kinderen, de ondergegane sterren, zoekt, van Hem getroost (waarschijnlijk, daar Hij nieuwe sterren, in plaats van de verlorene, voor haar doet opgaan). Die 's nachts den omloop van den Beer ziet, alsof hij met zijne jongen ging weiden; of hoe de gordel van den Bierenriem, met zijne schoon geborduurde beelden, het eene na het andere te voorschijn komt, en daarbij aan de tijden denkt, dat de nachtelijke veehoeders onder den Oosterschen hemel die beelden steeds voor oogen hadden, en dezelve naar hunne herderlijke en aartsvaderlijke verbeelding bezielden, dien moet de schoonheid dezer plaats met sterrenglans toeschitteren. Ook is zij in hare gedrongene symmetrie maar flaauw door binden en slaken overgezet. Zoo is het ook met die plaats, waar God der diepe duisternis, den dwalenden wolkentogten, den ijdelen luchtgezigten verstand geeft; die verpersoonlijking van beelden en gedachten der Dichtkunst gaat in eene andere taal te loor. Al deze beelden;' het uitzenden der bliksems, en hun antwoord; de gang van God in de wolken; het aftellen der regendroppelen, de zachte en rijkelijke nederdaling van dezelve, zijn even schoone poëzij.

En dan willen sommige Kunstregters haar voor de meest levenlooze dichtkunst houden, zelfs haar niet

Sluiten