Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de pek- en zwavelbronnen, waarvan de vlakte vol was, ter neder; in den tijd eens oogenbliks is de gansche aarde, twintig uren ver, van het noorden naar het zuiden, ééne vlam 1 (*) De steden vliegen op in rook, de landen verteren in vuur; alles verzengt , alles verbrandt ! 'Weinige oogenblikken te voren v?as alles nog in het volle leven — nu reeds is er geen leven meer I Een rook stijgt op uit den verbranden grond, even als de rook eens vurigen ovens; maar ook deze duurt slechts kort, en ziet: het wordt alles verzwolgen in eene woeste zee, welker water zoo zout is, dat van nu af geen diertje in hetzelve het leven vond.

Dit alles zag abraham in het tijdperk van weinige uren geschieden. Stel hem in uwe gedachten u eens voor als een gewoon toeschouwer, wat zouden dan de gedachten geweest zijn, welke in zijne ziel opkomen moesten? Zou hij in de vernieling, welke

(*) Ik beschouw de geheele verwoesting van het Zoutdal, koezeer dan ook op eene buitengewone wijze geschied, toch als langs gewone wegen plaats te hebben gevonden. Immers de aspbalt- a pek- of zwavelbronnen, aldaar aanwezig, hebben waarschijnlijk slechts ontstoken behoeven te worden door het hemelvuur, dat tot in bare uiterste diepte is doorgedrongen, om te ontvlammen en tot ascb te verbranden. Misschien is dan ook, door het wegbranden dezer onderaardsche stof, de geheele vlakte van het Ghor-dal zooveel dieper gezonken. Om het even, gelijk Sodom en Gomorrha, vindt ieder land eene eigene kiem tot zijnen ondergang in zijne eigene natuur, ligging of gesteldheid ; en komt de tijd, waarin deszelfs zonden vol zijnj dan is de Heer nabij, om zijnen vinger uit te steken , en de volle verwoesting is in den tijd eens oogenbliks daar !

Sluiten