Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan het gelaat en de handen van den redenaar geboeid zijn Hij verpoost een oogenblik als om gelegenheid te geven tot ademen, maar in de daad om de heerschappij over zich zei ven niet te verliezen. Hij begint weder even kalm als vroeger. Zijn toon klimt langzaam, al hooger en hooger, totdat de laatste woorden , altijd vertroostend of opwekkend, ook na ernstige vermaning en bestraffing, met het statig Amen besloten worden, dat der luisterende menigte haar bewustzijn eerst schijnt terug te geven.

Wat was er toch in dien man, waardoor wij aan onze plaatsen genageld werden ? Twee bundels zijner leerredenen zijn voor het nageslacht bewaard. Wanneer het ze vergelijken zal met die van anderen, in de eerste helft dezer eeuw als vaderlandsche predikers beroemd geworden, zal het oordeelen, dat hij het geniale van borger, of de zaakrijkheid van dermotjt, clarisse en molster, ofde populariteit van ewaldus kist, egeling en heringa, of de scherpzinnigheid van broes , of het menschkundige van fransen van eck , of het hartindringende van van der roest, of de smaakvolle schriftverklaring en betoo verenden periodenbouw van van der palm , of het vernuftig ernstige en dieproerende van den jongen van der hoeven geëvenaard, ik zeg niet overtroffen heeft? En wat zal het onderscheidend kenmerk van hem genoemd worden ? — Waarlijk deze vraag zou mij verlegen

Sluiten