Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oogen waren onafgewend naar den m„„

, . , —J Uiaauncu

hemel aprnyf

O O"

n i

°P den keuvel gekomen ziinde. knielt I.K n,..t

,, - 1 I "»J "ttOÖV

znn reeds onfffiHnlron „..j « • .

* & ai ucucr en oaa. Jïene doode-

suue neerscftte onder de toeschouwers. Daar hnnrH*

men plotseling eert ZAP.ht nr^m r»m C! J*

* ° opueuig vernam men

uC tucuemenae oeweging onder de menigte het lui.

de geroep eener stem. een mnn Aa j_ ...n.

' —uuui uc V01K8-

mnfiOQ liaan ' • «

—u, CU wierp zien, naar zijnen adem hijgende

met verwilderde haren en strakl^n Ki;t .»

ullo} uaaot WU11AIN

nenftr

// ±iier ! schreeuwde hij op eenen harth™>V«„q»„

_ , * —VJ.UVH IUUXJ.

// nier liet Ha n»*mo nnn I T L 1 ....

° "*"*v fvuudar j ijaai aezen onschuldige

^' 1 ben "e dief!" Geene oen kan Ha vp»._

warring beschriivpn u/pIL- • , .

w # " » tici&cu unroep volgde.

wva^ W1SI met w*t üem overkwam, toen alles »«h

om hem heen drontr An vaI™ —4. j •

OJ — tV«vu mei iranen in ae

nnffpn maf —li ~ - i 1 • ■ .

*"ov "J,le reaaing geluk wenschten. Hii kon eeen

woord spreken, maar hief nncrpn pn VionsJa** J „ i j

o "»"ucu uau&euu

Ilflfir fl ATI liamal

— -WM u^mgi,

ij werd nog wel. naast den niMiwAn

—w« »«ugciic, naar ZllnP. C P V n n rrünin tnw.. 1 11 ..

O—6^uo ^xu^gevoera, aocü zijn weg ge-

1Ke* een zegetogt. Ieder wilde hem de h»nH ™iv-„ .

vele meisies. dip hitfArA tmnon j_._ « «..

" ' MOUCU urn aen ongelukkige ge-

« nauuen, oestrooiden zijnen weg met lentehlnPmpn

De welgestelde inwnnpra Ha* „ 1 1

.... ^uiiucii nem aanzien-

I11 Ir o rvaBAU«n1 • 11

^ e—cu^n m geia; anderen zonden hem soiize en

drank. A *

TT Af MTQO aan r i. J .

"ou lw»»ag voor de gansche stad!

-L'e eigenlijke toedragt d er zaak nnfwilrlralslA „.'„l

«-» v«,..iaftVjuc ziiuii nu

SDOenicr An Vloa*. A j. i 1

x o — -x»», , uuur ue oesentenis van den berouw-

len zondaar. Hij was een arme schnpnmnlrpr «;* ™

naburiff dom Tinnv i. ■ . . . .

L J L° . ""UC1U en ngizinnige verkwisting

Z1CÜ en de zlJnen in armoede gedompeld. Hij

bevond zich op den avond, toen johan uit eene ongelukkige nieuwsgierigheid het kastje geopend had, in de herberg. Hij had dit gezien, en toen v/as de booze gedachte bjj hem opgekomen, van deze gelegenheid gebruik te maken en zich daardoor op eens uit zijnen kommervollen toestand te verlossen. Besloten hebbende dit plan uit te voeren, overnachtte hij in de herberg, zorgende zijne plaats op het strooleger naast johan te krijgen. Toen nu deze, gelijk al de overigen, in eenen diepen slaap gevallen was, ontnam hij hem het sleuteltje , hetwelk hij hem, na den diefstal gepleegd te hebben , stil teruggaf. Hij hoopte, dat, koesterde men ook al eenig vermoeden tegen den jongen mensch, deze zijne onschuld wel bewijzen zou.

Het gestolen geld en het genot hetwelk hij zich daardoor verschaffen kon, verstikten in het eerst de knagingen zijns gewetens. Toen hij echter het gevangennemen van johan en de ernstige keer, welke de zaak genomen had, vernam, ontwaakte het berouw met onwederstaanbare kracht in hem. Hij had dag noch nacht rust, en was dikwijls voornemens zich aan het geregt over te geven; dan echter jammerde hem zijn gezin weder zoo, dat hij besloot het uiterste af te wachten. Het was hem echter, als trok eene onwederstaanbare magt hem naar de strafplaats, en toen hem daar de laatste schemering van hoop op genade voor den ongelukkige begaf, stortte hij met den vertwijfelenden angstkreet en de bekentenis van schuld aan de voeten van den regter neder. Zijne straf werd, om het buitengewone van het geval en dewijl bij zich zeiven in de handen van het geregt gesteld had, in eene levenslange gevangenis veranderd.

Het lot van johan nam nu plotseling eene gelukkige wending. De vorst, die het gebeurde vernomen had, liet hem op zijne kosten studeeren, en hij werd een ge-

Sluiten