Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij heeft haar volkje lief, en denkt dikwijls: ging het alles door mijne hand, het ging beter. De oudste dochter is de Philantropie; zij koestert bet volkje met warm eten; zij zorgt voor huisvesting, zij doet onbegrijpelijk veel. Alle overigen zijn de af- en aanloopende huisgenooten, die eigenlijk geven, omdat de arme daar staan, en omdat zij van wege den last aan de deur uit den rijken schat iets nemen, om een eind te maken aan het gebedel van dat volkje. Maar dit is zeker tot groote schade van allen. De kuikens zijn de kinderen der armen, opgevoed onder zulk eene behandeling om al bedelende te leven van bedeeling. Natuurlijk de geheele massa is bedorven. Zoo gaat het met het proletariaat. Waar allen zorgen, wordt de zorg het bederf der armen. Waar ieder zijn gang gaat, geen notitie nemende van hetgeen anderen doen, is de ongeregelde en overtollige voeding oorzaak, dat de ganscbe massa verdorven wordt. Waar daarentegen de geheele zorg op één rust, daar is regelmaat, orde, bestendigheid oorzaak vau eene spoedige algeheele verandering ten goede.

Verbeeldt u nu datzelfde eerste huisgezin in eene onderlinge tezamenspreking over den moeijelijken toestand, waarin men met de kippen geraakt is, dan hebt gij een zinrijk beeld van het Armen-Congres. Slechts met behoorlijken ernst hebt gij het op de menschenwereld over te brengen. Het sluit overal.

De huisvader begint de mudden haver na te rekenen, die hij jaarlijks uitgeeft voor zijne kippen, en ziet dat zij reeds bijna den halven oogst wegrooven. Hij wenscht verandering. Zijn oog is op de huismoeder. Hij zoude haar liefst niets geven en zeggen: .help u zelve en voeder de kippen met de kruimeltjes. Maar dezè-zegt: dat kan ik niet, of ik moet het brood zelve aantasten, en dan

Sluiten