Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

.-hij; Gij onbekeerde zielen, er is nog ontkoming, de Heere leeft nog, enz. enz.

Toen had mij een schrik bevangen, maar ik bracht verder den dag door in de zonden, hoewel ik een tranendal ,was geweest onder de predikatie; maar, helaas! daar ik spoedig weer in de klauwen van den duivel viel; hij begon met mij te spreken en zeide: Gij moet het u zoo niet aantrekken, gij zijt nog veel te jong, het is immers nog tijd geaoeg, gij kunt eerst nog wel iets van de wereld genieten, zoolang gij nog leeft, kunt gij u nog bekeeren, gij zijt nog veel te jong om zoo'n leven te leiden; kom, zeide hij, 'fleur u een weinig op en hij wees mij op de wereldsche wellusten, hij zeide: Gij gaat toch uw vrienden en uw meisje niet verlaten, gij zijt zoo bemind onder uw vrienden en vriendinnen, zij zullen u allen hartelijk uitlachen, enz. enz. Ik dacht: Ja, het is ook zoo, ik viel dén satan toe en zoo bracht ik den Zondag door. Alle indrukken waren uitgewischt, het werd intusschen avond, dat ik naar gewoonte mijn meisje ging halen, ik ging met haar uit en ik dorst er niet over spreken, omdat ik vreesde dat zij mij belachen zou en trok dus op met haar in de zonden; ik kwam in het Haagsche ;Bosch, nam plaats in een der tenten, waar naar gewoonte eerst entréegeld moest betaald worden, ik gebood daar een bediende die mij iets te drinken bracht, ik zat weer in het volste genot mijns harten; er waren zangeressen en een komiek, ik dacht door de vleeschelijke wellusten nergens nieer om. Ha, ha, nu komt de komiek! klonk eene stem, ha! daar komt hij! Hij had eene rib in zijn hand van een mensch en begon te zingen:

Uit deze rib werd Eva toen geheel gefabriceerd, enz. Dit deed mij direkt gedenken aan den goeden God, Die de Schepper is van hemel en aarde, ik kreeg een kneep in mijn geweten, maar trachtte het onder te houden en kocht

Sluiten