Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het behoeft daarom niet te verwonderen , dat de beteekenis. van het H. Avondmaal in de Christelijke kerk steeds zooveel belangstelling heeft gewekt.

Gelijk meermalen opgemerkt is, hebben dogmatisch al veel de geschillen zich om het dogma voor het H. Avondmaal geconcentreerd en liep ook veelal elke principieele strijd in de Christelijke kerk op het H. Avondmaal uit.

Vooral door de vervalsching van dit sacrament heeft de Christelijke kerk onder de Koomsche hiërarchie haar heerlijk karakter als kerk ingeboet; het verschil in opvatting omtrent het H. -Avondmaal is inzonderheid oorzaak geweest tot de scheiding tusschcn de Luthersche en de Gereformeerde kerk; ook is het bekend, hoe do oppervlakkige sacramentsbeschouwing van Zwinglius bij de Remonstranten ingang vond; eveneens hoe het Doopersche beginsel tot geheel onzuivere sacramentsbeschouwing leidt.

Wel bezien trekt zich in de praktijk van het kerkelijke leven hierop ook alle strijd tusschen geloof en ongeloof saam.

Niet het minst de geschiedenis onzer Vaderlandsche kerken bewijst dit.

Met het opleggen der Synodale Organisatie in 1816 hebben de Gereformeerde kerken in ons 'and bij vernieuwing haar karakter als kérk ingeboet.

Door de leervrijheid en het loslaten van de tuchtoefening werd dit juist in de onthei lij in g van het II. Avondmail openbaar.

De reformatie in 1834 zoo gezegend —■ wij zouden haast zeggen zooveel jaren te'laat helaas! — aangevangen, is daarom. in 1886 zoo schoon gerechtvaardigd, wijl toen zoo duidelijk de kerkelijke beweging n't de aannemïnjshvestie haar oorsprong vond.

Wij mogen dan ook met de historie voor ons gerust zeggen , dat het H. Avondmaal in de mindere of meerdere juiste beschouwing en waardeering den stand van het geestelijk leven in de kerk bepaalt.

Welstand en misstand; herleving en inzinking; reformato rische beweging en verbastering, het staat alles met het H. Avondmaal in het nauwste verband.

Dat kan niet anders.

In hare belijdenis en waardeeriug van het II. Avondmaal komt de kerk uit gelijk zij is.

Sluiten