Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs, zich uitspraken en handelingen te laten aanleunen, die men niet verloochenen kan, zonder het teedere gevoel van broedertrouw te kwetsen, en een verschil te constateeren, dat niet op de straten van Gath en van Askelon mag komen.

Dit alles nu, wat ik van meetaf heb voorzien en doorgedacht, ben ik even goed, thans als toen, bereid te aanvaarden, zoodat het verre van mijne bedoelingen is, hierover een klacht te uiten. Op dit alles kan ik telkens tot mijzelven zeggen: tu 1'as voulu!

Maar er waren ook mogelijke gevolgen, waarmede ik niet rekenen mocht, en die ik, evenwel, niet onwaarschijnlijk kon achten.

De verzoeking is zoo groot, om van de Universiteit te wachten wat geene kerkelijke kwestie of vergadering tot hiertoe heeft bewerkt: verlossing uit synodale banden.

Iedere maatregel, die wij, die onze kweekelingen kunnen nemen, om tot de bediening des Woords te geraken, is de uitkom st en toepassing van eene kerkelijke, Theologische beschouwing.

Daarom was het m o g e 1 ij k, dat die stichting, waarvan ik hoopte, dat zij een zegen zou worden voor de kerk, die ik liefhad, haar kon worden tot hetgeen ik als een vloek moet beschouwen.

Vandaar, dat ik mij destijds met mijne collegas heb verstaan, om een ingezonden stukje in de Heraut te plaatsen, met geen ander doel, dan het verschil dat ik hier op het oog heb in het algemeen, te constateeren en mijn terugtocht te dekken, indien onverhoopt mocht gebeuren, wat niet noodig, niet waarschijnlijk, maar zeker mogelijk was, t. w. dat men onzerzijds maatregelen zou nemen of laten nemen, waarbjj de eenheid van onze kerk gevaar liep.

Of dat verschil dan niet denkbeeldig is? —Oordeelt zeiven, geachte Heeren en Broeders!

Voor mij bestaat er slechts één weg, om tot de bediening des Woords in onze kerk te geraken: die van het kerkelijk examen; en slechts één middel om hem voor onze kweekelingen te openen en te banen: die van eene geoorloofde zedelijke pressie. Indien het waar is, dat de gemeente zich op den duur hare leeraars niet zal laten onthouden, dan veronderstelt dit, m. i. dat vooraf alle wettige middelen door ons beproefd en door de willekeur en tyrannie der machthebbers verijdeld zijn geworden, dat wij het geweten van het volk meêhebben, dat de kwestie van de toelating onzer kweekelingen herleid is tot haren meest eenvoudigen vorm, de eenige waardoor eene algegemeene en machtige beweging veroorzaakt en eene doortastende Reformatie tot stand gebracht kan worden, t. w. dien van gehoorzaamheid aan het Woord, den wil van God, tegenover de onrechtmatigeeischen van menschen, die heerschappij voeren over de kudde van Christus.

Laat men niet zeggen, dat men hier aan toe is, dat men feitelijk reeds op

Sluiten