Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bervat, quo loco additur, perditorem eum non attingere. Se ipsum conservando etiam se ipsum castum praebet is qui ex Deo natus est. Itaque se ipsum conservare, ut ex tota sententiarum ordine c. 5, v. 18 apparet, idem est atque peccatum seductornm mortiferum fugere et in statu divinae nativitatis fide persistere, eodemque modo se ipsum conservare verbo Dei recte conservato {rrjQttlv róv lóyov et r^gtlv havróv artissime cohaerent). 'Ayvi&iv tavróv et tïjqsïv tavróv ita sibi respondent, ut ayvt&tv notioni conservandi addat notionem externae castitatis, quae in vita ejus, qui se conservat, aperte conspicitur. *) Rectius etiam quid sit ayv'^tiv videbimus, si quaeremns, cnr Deus ayvóg vocetur. Est autem ayvtia Dei purissima et mteg^rrima in Christo caritas, quae ab omni sorde alienissima non solum forff ut aliquando nobis appareat, spem praebet, sed efficere vult, ut suam ipsius similitudinem et speciem geramus. Jam Deus apparet ayvóg in visione sua promissa et in visione vere facta, quum sancte nos aeterno amore amet, sancte nos sui ipsius similes reddat.**) Notio hyvtlag ex notione commumoms Dei nobiscum inita illustranda est puritatem castitatemque ejus conjugalem denotans.***)

Sed quomodo haec Dei castitas nobis imitanda est? Ita certe, ut eorum consuetudinem et maculam fugiamus, qui Dei castitatem mendaciis snis foedant et polluunt.

Xyvl&iv havróv est: adulterinam pseudoprophetarum doctnnam operaque foedissima contemnere et quam maxime a se ïpso remove*;, id quod omnibus aliis Ubrorum sacrorum locis confirmatur, utpote qnibus moneatur, ut castitatem nostram idolorum et seductornm fuga servemus. Antiehristi contra spe

p K* iJaC0W (C''' V'27) «amXov £«v™v *VQW èitb xovxóaftov et leta (c l, v. 22) rag yvrfg ifiév tiyvixórtg èv xy hnaxoy rijg ai.V»uag etg <piï.aStXvlttv avvrcóxQixov. Petri verbis summa oontinetur pnmae Joh. epistolae.

. **}. APta est haec sanctimoniae appellatio post mentionem visus qurpuntate delectatnr. Bengel.

***) Nullura atrocius fingi crimen potest, quam sacrilega perfidia violare conjugium, quod nobiscum unigenitus Dei filius contrahere dignatus est. Calvin Institutie 1559. lib. IV. 10. Ejusdem sentenöae m hbris: De fugiendis impiorum illicitis sacris, De vitandif superstitionibus sparsim prolatae.

2

Sluiten