Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hervorming slechts flaauwen voortgang in Frankrijk heeft kunnen maken; dat men in Engeland zich niet kon verstaan met de Kerk op het vaste land, ten aanzien van de regering der Kerk! Hoe jammer dat men, het juk des bijgeloofs afschuddende, en tegenover gewetensdwang en verbod van Schriftonderzoek , vrij onderzoek handhavende, buiten het spoor is gelreden, en door wijs te willen zijn, zonder den Geest Van God, vele schreden heeft gedaan tot het ongeloof! Niet de eerste Hervormers , neen , de later opgekomene Wijsgeeren, zoo als zij zich noemden, zijn tot dit uiterste vervallen.

Na de Hervormingseeuw zien wij de wijsbegeerte, dat is de trotsche menschelijke rede, zich op den troon zetten en heerschappij voeren over het Woord van God, waarvan niets anders het gevolg kon zijn en geweest is, dan vermindering van den eerbied aan dat Woord verschuldigd, dan verminking der leere op dat Woord gebouwd, dan geheele versmading des Woords, dan, ten laatste, volstrekt ongeloof. Hiervan levert de latere Kerkgeschiedenis ons het treurig bewijs. Dat zelfde land, waar luther. het eerst was opgetreden met Gods Woord in hart en mond, heeft later gansche benden van wijsgeeren opgeleverd, die er eer in stelden hun verstand te verheffen boven de waarheid Gods.

Maar ik weid niet verder uit; wij hebben genoegzaam kunnen bemerken dat bet bijgeloof wel verslagen is geworden door de Hervorming, maar dat het ongeloof is opgerezen, om eenen nieuwen strijd te doen ontstaan voor de ware belijders. Deze konden de hand Gods wel bespeuren , uitgestrekt te hunner hulpe; maar zij ondervonden even ras dat de vijand nog niet ter dood toe gewond was, en het voor hen noodig bleef te waken en nuchteren te zijn, tegen de ure der verzoeking.

Sluiten