Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5 zijner kardinalen; Innocentius VIII en zijne 16 kinderen; Paulus II en zijne schraapzucht; Sixtus IV en door hem gestichte bordeelen te Rome; Alexander VI, vergiftig door den wijn, die hij voor zijne kardinalen had bereid, om te zwijgen van de bloedschande met zijne dechter Lucretia, Julius II die in persoon zijn soldaten aanvoerde en zich Julius Caesar ten voorbeeld koos; Leo X, die niets zoo voordeelig vond, zoo hij zeide, als ,,de fabel van Christus", en, aan wiens hof het als te Sodom en Gomorra toeging en die zelfs het overwinnende wapen in de vuist van Luther heeft gelegd; Paulus III en zijn zoon Petrus Aloisius; Julius III, die door de Romeinen de grootste lichtmis van zijn tijd werd genoemd, en in wiens tijd er blijkens eene nauwkeurige telling, veertig duizend publieke meisjes binnen Rome waren, en wiens jongensschennerij door de zedelooze kardinalen verontschuldigd werd met dezen kwinkslag: of dan de Jupiter van het Vaticaan zijn Ganymedes niet mocht hebben ? en die den knaap tot kardinaal aanstelde; Pius V, opstoker van Philips II, den moordenaar zijner onderdanen, Gregorius XIII die den kardinaal welke hem de boodschap van den Bartholomeusnacht overbracht, 2000 ducaten schonk en de kanonnen op den Engelenburg vreugdeschoten liet lossen over den moord op 70 tot 100,000 Franschen gepleegd; Sixtus V, door de Franciskanen „de ezel van Ancona" genoemd, die den sluipmoordenaar van Hendrik III van zonden vrijsprak; Paulus V en zyn twist met den doge van Venetië en den geleerden monnik Paolo Sarpio, op wien hij sluipmoordenaars afzond; Innocentius X en Olympia, die tot loon harer bijzondere diensten de geheele pauselijke waardigheid waarnam en zelfs de vreemde gezanten ten gehoore ontving. Innocentius XII, die paruiken en de snuiftabak excommuniceerde. "Waar is het einde van al deze smerigheid en dwaasheid te vinden? En deze mannen worden in de 19e eeuw voor onfeilbaar in de geloofs-en zedeleer verklaard!

En de gansche Roomschkatholieke kerk neemt het leerstuk aan; duldt de dwaasheid zonder protest (uitgezonderd de duizenden welke, vooral in Duitschland en Zwitserland, de Roomsche kerk wegens het onfeilbaarheidsdogma hebben verlaten.) Is dan de Roomsch-Katholieke kerk in werkelijkheid een groot zottenhuis geworden? vraagt men vol verbazing.

Nadat in vele vergaderingen en na heftige tegenspraak van de meest geleerde bisschoppen, dit leerstuk doorgedreven was, moest de Paus het zelf den 18en Juli 1870 opentlijk in de

Sluiten