Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geslagen. Intussohen verzweeg ik zorgvuldig de breuk opdat wanneer twee ongeneeselijke kwalen bekend werden, het niet met mij zoude gedaan zijn. Daar echter de geneesheeren in weerwil van alle pogingen niets wonnen, werd mij het besluit mijner wegzending uit de Sociëteit medegedeeld in geval binnen een maand de heelmiddelen geen beterschap aanbrachten. Hevig hierdoor ontsteld bleef mij niets anders over dan tot de Moeder Gods mijn laatste toevlucht te nemen.

Midden in den nacht wierp ik mij dan in het koor voor het beeld der h. Maagd ter aarde neder en richtte als diep bedroefde zoon tot de groote Moeder mijne innigste smeekingen ; en zie! spoedig gevoelde ik het duidelijk instinct der ingewilligde verhooring: want door een ongeloofelijken inwendigen troost overstroomd en niet meer twijfelende aan de terug bekomene gezondheid sta ik uit het gebed op om mij ter ruste te begeven, waar ik na een diepen slaap 's morgens bij mijn ontwaken beide beenen volkomen genezen bevond en ook de breuk verdwenen gevoelde. Van vreugde opspringende wachtte ik de komst van den heelmeester, die na onderzoek der beenen niets anders dan de overgeblevene schubben van den uitslag vindende, uitriep dat er een wonder was geschied. Terstond werden de oversten ontboden die de beenen beziende zich overtuigden dat de zaak werkelijk was gelijk de heelmeester had gezegd. Zij loofden God en zijn h. Moeder door wier voorspraak zulk eene wondervolle genezing was verkregen. Dit alles heb ik hier neergeschreven tot glorie van God en ter opwekking en verspreiding der vereering van de H. Maagd Maria"

Na afloop van den proeftijd zou Kircher te Paderborn zelf zijne studiën verder voortzetten, maar hij mocht niet het genoegen smaken ze daar in vrede te voltooien. De verschrikkelijke dertigjarige oorlog was in Duitschland uitgebroken en omstreeks het begin van het jaar 1622 ging de woeste

Sluiten