Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

legenheid, waarvan echter in den regel alleen buitengewone mannen weten partij te trekken, gaf hem den aanstoot tot nog uitgebreider nasporingen. Meermalen verhaalt hij in zijne werken hoe hij te Mentz op den 25 April 1625 voor de eerste maal de zon door een telescoop beschouwde en bij deze gelegenheid waarnam hoe dat jaar geheel buitengewone zonnevlekken waren ontstaan; sinds bleef de sterrekunde zijne gelief kooste uitspanning. Een geheel toevallige omstandigheid gaf hem hier ook aanleiding om een belangrijk verschijnsel te ontdekken en te verklaren. Terwijl op zekeren dag in de kerk eene godsdienstige plechtigheid gevierd werd en Kircher in de naburige muziekzaal eenige bezigheid verrichtte bemerkte hij, hoe eene aan den wand hangende luit toonen gaf. Bij nadere onderzoeking bevond hij dat de toonen met de accoorden van het orgel overeenstemden; hij herhaalde de proef opzettelijk tot groote verwondering der aanwezigen en ontdekte aldus een der belangrijkste wetten der geluidsleer, dat namelijk toongevende lichamen andere instrumenten van gelijke toonhoogte in medetrilling kunnen brengen, een verschijnsel dat in onzen tijd door Helmholtz met behulp van fijnere werktuigen nader onderzocht de verklaring heeft gegeven van het verschillende timbre der geluidsbronnen.

Toen Kircher na zijne priesterwijding te Spiers zijn derde proefjaar volbracht, had daar een voorval plaats dat op zijne verdere loopbaan een gewichtigen invloed zou uitoefenen , dewijl het, gelijk wij zien zullen, de aanleidende oorzaak werd dat hij eenige jaren later naar Home werd gezonden om daar zijn geheel verder leven door te brengen. „De overste, zoo verhaalt Beiffenberg, had hem gelast een zeker boek in de bibliotheek op te sporen, toen hem onder het snuffelen een werk in handen viel dat de fraaie afbeeldingen bevatte der met Egyptische hieroglyphen bedekte obelisken door Paus Sixtus met groote onkosten weder opgericht. Aanvankelijk meende hij dat die figuren geheel wille-

Sluiten