Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gieus zich zonder tegenspraak aanstonds reisvaardig en ging eerstdaags naar Aix om van zijn vriend Peiresc afscheid te nemen. Met verslagenheid vernam deze het onverwachte bericht , wijl nu alle gevormde plannen over de beoefening der Egyptische oudheden eensklaps in duigen vielen. Zonder zijn vriend iets te zeggen wendde hij zich terstond tot den Generaal der orde P. Mutius Vitelleschi, alsmede tot den kardinaal Barberini en door diens tusschenkomst tot paus Urbanus VIII, opdat zij met toestemming des keizers Kircher's zending introkken en hem veeleer naar Bome riepen wijl daar de gunstigste voorwaarden ter voltooing van het moeielijke werk aanwezig waren. Intusschen scheepte Kircher van niets bewust zich in het begin van September 1633 te Marseille in; maar nu kwam de Voorzienigheid die hem bestemd had om in het middelpunt der Christelijke wereld zijne levenstaak te volbrengen op zichtbare wijze tusschen beide. Het schip werd door een zwaren storm geteisterd en liep na eene gevaarvolle vaart van acht dagen de haven van Genua binnen. De reizigers hadden de belofte gedaan om in geval van redding eene bedevaart naar Loretto te ondernemen. Na een oponthoud van veertien dagen besloot het reisgezelschap op een ander schip over te steken naar Livorno van waar Kircher over land zijn tocht wilde voortzetten; maar wederom* werd het schip door een nieuwen storm van zijn koers afgeslagen en naar een big Corsica gelegen eilandje gedreven, van waar het eerst na een lange moeielijke vaart de haven van Civita-vecchia bereikte. Natuurlijk benuttigde Kircher de aangebodene gelegenheid om zijne ordebroeders in Rome op te zoeken en de gedenkteekenen der wereldstad te bezichtigen. Wie beschrijft zijne verrassing toen hij toevallig te Rome aankomend daar reeds reikhalzend werd verwacht? Door de hooge voorsprekers bewogen had de generaal der orde naar verschillende plaatsen brieven gezonden om Kircher op zijne reis naar Duitschland tegen te houden en naar Rome te zenden.

Sluiten