Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van het feit dat eene geringe hoeveelheid der smetstof voldoende is om een geheel land aan te steken en dat zij langen tijd hare werkkracht kan behouden geeft hij mede eenige treffende voorbeelden.

In 1648 brak te Valentia onverwachts eene hevige besmettelijke ziekte uit die het eerst een schoenmaker aantaste en vervolgens alle zijne klanten; na veelvuldig onderzoek bevond men dat niet lang te voren uit Africa, waar destijds de pest heerschte, een met leder en kurk beladen schip was aangekomen, welke waar aan de schoenmakers der stad was verkocht. Treffender nog is het volgende voorbeeld:

„Ingrassia verhaalt dat er te Milaan plotseling eene pest is ontstaan zonder eenig vermoeden eener uit de buurt overgebrachte besmetting ; het eerst werd de koster aangetast en deze deelde zijne bemetting mede aan de geheele stad die den dood van 50.000 harer inwoners betreurde. Toen de oorsprong eener zoo groote ramp werd gezocht, bleek eene koord, achter een zeer oude kist gevonden, de kiemen der besmetting te hebben aangebracht; het was namelijk de koorde waarmede de doodgravers voor ongeveer 25 jaren de lijken der pestzieken in het graf hadden neergelaten." Nu wij weten dat de kiemen van sommige microben in bepaalde omstandigheden nog langer hunne levensvatbaarheid kunnen behouden bestaat er geen rede om aan de waarheid van dit verhaal te twijfelen.

Stellig, als men steeds den raad van Kircher had opgevolgd om de kleederen het linnengoed en dergelijke voorwerpen van besmettelijke zieken ook na langen tijd niet te vertrouwen maar zorgvuldig te ontsmetten, of liever nog te verbranden, hadde men veel onheilen voorkomen. Dat ook de geneeskunst en de wetenschap in het algemeen spoediger althans tot eenige der tegenwoordige resultaten der microbenleer zou geraakt zijn, indien men de denkbeelden van Kircher beter had kunnen waardeeren, blijkt duidelijk uit de toepassing die professor Lange in zijne voorrede daarvan op sommige ziekten maakte, alsmede uit de bevestiging die

Sluiten