Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Etymon nominis Babacuci.

N. plpan a stirpe verbali p3~n derivari oportere, nerao, puto, inficiabitnr, nisi qui legum linguae hebraicae ignarus sit aut novarum rerum studiosus. Verbi autem p3~n et conj. Kal (ter) et Piël in S. S. reperitur, iMnd semel vi primaria rov avfiitiiyvvvai h. e. complicandi (manas, de segni Koh. 4, 5.), hoe, ut solet, vi intensiva, ceterum utrumque vi amplectendi s. amplexandi (prae amore), nusquam vi (complicatis membris) luctandi, quam quidem vim, si etymon spectamus, sane habere possit, utpote cum stirpe verbali p2~N fiViï) e radice eadem sanscritosemitica prognatum. *) His positis, quaeritur, quanam formationis via n. plpan coortum sit. Facile intelligitur, intercessisse aliquod quadriliter um, reduplicatione unius duarumve radicalium ad vim stirpis verbalis adaugendam formatum. Quoad ego video, non intercessit quadriliterum ppafi, sed potius p3fÖrt (ad similitudinem formarum -niHN, "Q"12n, "lÓIBfl, plpl?, npDpö, in-iriE/), unde n. p1p?n, ex. p3p?n abbreviatum. Constat enim, in quadriliteris binarum extremarum radicalium reduplicatione ortis ultimam syllabae penultimae non raro hebetari et in vocalem emolüri, quae poterit

1) Radix est p25 ntiy-vvur, pang-ere (v. librum meum Jesurun b. Isagogen in Grammaticam et Lexicographlam Linguae Hebraicae p. 177.), unde, praefixls praepositionibus, quibus vis radicis varietur ac distinguatnr: p2-N (unde pijl = p2W), p^'l, p3~n (depraep. f) = p v. Je surun p. 17a. aot.).

1

Sluiten