Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij in de volgende dichtregelen zijn gevoel en dankbaarheid uit:

NA DE HERSTELLING UIT MIJNE ZIEKTE

IN HET JAAR 1833. -

Mijn weg was, meend' ik, afgelegd,

Mijn staf lag reeds daar neèr, Toen hooger hand mij wenkt' en wees

• Neem dezen staf weèr op." Met vreugd en in uw kracht, o Heer!

Neem ik dien staf weèr op, En wandel waar uw hand mij leidt,

Tot aan en over 't graf; Door graven en door zerken heen,

Ga ik dan strorop'lend voort, -Ook daar toont mij het lange gras,

De distel zelf, Gods hand, Daar leven, plant en struik en bloem.

Ook tusschen graf en dood En 't leven, dat de dooden dekt

Is 't beeld van onze hoop.

Geheel hersteld en weder krachtig, bewandelde hij opnieuw met opgeruimdheid zijnen weg, doende wat zijne hand vond om te doen, en zoo mogt hij de dagen van October 1887 beleven, in welke hem de zeldzame zegen te beurt viel, om, even als zijn vader en grootvader, zijne gouden bruiloft te vieren.

Den 2*en October was de groote feestdag, die door meerdere kleinere feestdagen gevolgd werd. Aan den grooten feestmaaltijd ontbrak ook zijn oude vriend Joannes Clarisse niet, terwijl een groot aantal

Sluiten