Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

magen en vrienden zich aan dien disch vereenigden. De gedachtenis aan deze dagen wordt bewaard in vele toespraken en gedichten in het familie-archief, dat menige bijzonderheid nit ons geslacht inhoudt (*).

Hierna nog tien jaren in zijnen gezegenden echt voortlevende, ontvielen hem in den avond van zijn leven nog zijne beide gehuwde dochters. Hoe smartelijk hem deze verliezen vielen, hij verdroeg ze met kalmte en gelatenheid, was steeds een troost voor de overblijvenden en trachtte, onder smart de bloemen niet te vertreden, die op zrjn weg groeiden. Kort na zijn verscheiden overleed ook zqne eenig overgebleven ongehuwde dochter, terwijl vier zonen hem nog jaren daarna overleefden. Zijne door hem steeds geliefde vrouw, de door de haren hooggeachte moeder, stierf 11 Jnnij 1855 hoog bejaard, 87 jaren ond.

Zoo leefde vader Ledeboer onder en met de zijnen; een minnend echtgenoot, een liefhebbend zorgend vader, gelnk en genoegen om zich heen verspreidende, altijd opgeruimd, tegenwoordig van geest, eene eigenschap die hem in geene omstandigheid verliet. Door ondervinding rijp, verbond hij aan eene veelzijdige kennis, eene schier ongeloofelijke werkzaamheid. Van den vroegen morgen — hij was gewoon even na zes uur op te staan — tot laat bezig, was hij nimmer ledig, kende geen uitstel en had voor alles en voor allen tijd.

(*) Zie mede de Rotterdarnsehe Stadscourant van 14 Qct, 1837'

Sluiten