Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OVER

DEN TOESTAND DER ZIELEN

In den

STAAT DER AFGESCHEIDENHEID TÜSSCHEN DEN DOOD EN DE OPSTANDING.

Het is buiten twijfel een ten allen tijde gewigtig, vooral in sommige tijdstippen des levens met nadruk het hart der geloovige meer bijzonder bezig houdend onderwerp, de overdenking namelijk van den staat der ziel na den dood. Reeds in de eerste eeuwen des Christendoms en later in de tijden der Hervorming bij de herleving van de studie der" Heilige Schrift zag men bij sommige het gevoelen gekoesterd, dat de toestand der ziele na den dood en voor de opstanding een staat van slaap zou zijn — bij sommige zelfs een soort van doodslaap der ziele, die dan even zoo eene opwekking ten leven zoude noodig hebben als het ligchaam eene opstanding, zijnde beide als in den dood. — Calvijn is in eene bepaalde verhandeling tegen dit gevoelen opgekomen , door hem genoemd Psychopannochia, doch vele zij ner argumentatien gaan meer uitsluitelijk tegen den dood dan tegen den slaap der zielen na den dood en, bedrieg ik mij niet, is de hooge en verachtelijke toon waarop hij zijne partij tegenspreekt, wel eens de weinige kracht zijner argumentatie op sommige plaatsen komen ondersteunen. — Maar het komt mij voor, dat men meestal bij het onderzoek van dit punt reeds bij den aanvang een misslag heeft begaan, de qua;stie namelijk ver-

Sluiten