Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Allen waren tydgenoten der gebeurtenissen geweest. Zy hadden zeker hooren zeggen, wie de plundering had bestuerd, en ware het Marnix geweest, ongetwyfeld zouden zy niet nagelaten hebben zulks te verklaren en zich niet bepaeld hebben met enkelyk over heretieken en krychsvolk te spreken.

Marnix immers was een der meestgekende Opperhoofden van dien tyd; by de Katholyken stond zyn naem in grooten afkeer; de oorlog met de protestantsche Hollanders duerde nog voort, en de verbittering lusscben de twee godsdiensten was nog te groot, dan dat de Katholyken den naem konden vergeten van hem, dieals apostel van het Protestantismus wasopgetreden.

Een ander stuk, waerin om veel gewigtiger redenen dan in het voorgaende Marnix' naem niet mogt vergeten blyven, zwygt echter diesaengaende even stil.

Het is een der « acten van visitatien ende deciaratiën gedaen door de respectieve biscoppen van de reliquien van den 11. Gummarus. »

Voor 1580 werden de papieren en privilegiën der stad, gelyk voorgaende verslag bestatigt, in een secreet dat zich in den toren boven de groote deur der kerk bevond, bewaerd.

De overblyfsels van den H. Gummarus waren in het opperste gedeelte der kerk verborgen.

De beeldstormers van 1580, aen wier hoofd men Marnix wil vinden, gelukten erin de papieren en de relikwiën te ontdekken; de privilegiën werden verscheurd en verloren en de overblyfsels van den H. Gummarus op den grond verspreid.

Eenige goede Katholyken verzamelden een deel der heilige gebeenderen, kochten er andere van de soldaten af, en bewaerden ze, tot dat de katholyke Godsdienst met het beheer der Spanjaerds in Lier werd hersteld.

In het jaer 1587 kwam de bisschop van Antwerpen Livinus Torrentius te Lier.

Den 24dett October toonde hy voor de vyfde mael de relikwiën van den H. Gummarus, en deed ter zeiver tyd eenen akt opmaken

Sluiten