Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest, dan zal al het gehuil van het dal der moerbeziënboomen vergeten zijn.

Daarom, wandelt gij nu nog als vreemdelingen:

Komt, pelgrims! troost u onderwegen,

Al schijnt gij nu nog ver van huis, Het is zoo ver niet eens gelegen-,

Aan 't einde volgt de rust na 't kruis Dan valt gij in een vollen zegen,

Na al het werelsehe gedruisch, Door Jezus' hloed voor u verkregen,

Uw Vader in Zijn armen thuis.

Velen uwer zullen in deze bladen uwe namen vinden, die ik in Christus liefhad.

Verblijdt u daarom, dat uwe namen zijn ingeschreven in de hemelen, en bedenkt, dat wij elkander nooit zouden hebben liefgehad, indien de Heere ons niet had liefgehad voor de grondlegging der wereld.

Gij hebt vele zonden en vele gebréken in mij gezien, en ik in u, maar wij zagen er veel meer iii onszelven. Maar geloofd zij de Heere! Zooals Paulus de adder ^an zijne hand afschudde in het vuur, zoo heeft onze allerdierbaarste Bruidegom uwe en mijne zonden afgeschud ih Zijn grai, toen Hg triomfeerend is opgestaan. En daarom, om Zijnentwil, uit wien en door wien en tot wien alle dingen zijn, zullen wij elkander onder de gemeente zonder vlek en zonder rimpel wederzien, en dan zullen wij altijd bij den Heere wezen.

Ik bidde u, vertroost malkanderen met deze woorden.

Wij leven in eene zeer wufte en ijdele eeuw; de Vorst der wereld heeft er velen in de strikken van zelfliefde, hoogmoed en pronkerij gevangen, en die stroom wordt al breeder en breeder. Wie kan hem keeren? God almachtig alleen.

Sluiten