Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een engel des lichts!'' — En eenige oogenblikken daarna kwam er krachtig op mijne ziel: „Ik ben het, die met u spreek."

Zie, zulke heerlijke oogenblikken vergeet men nimmer. Het zijn als 't ware gedenkteekenen van 's Heeren trouw en onomstootelijke bewijzen van de bemoeienissen Gods.

Zoolang wij hierbeneden verkeeren, moeten wij, hoe ongaarne soms ook, aan de beslommeringen der wereld meer of minder deelnemen. Eu zoo ben ik dan ook ongeveer acht dagen aan mijne afzondering • onttrokken geweest. Toch had ik in dien tijd, door een samenloop van omstandigheden, een zalig uurtje, waarvan ik niet kan zwijgen. Het was mij zoo duidelijk, dat de Heere zelf mij die eenzame oogenblikken had beschikt om weder eens onbelemmerd aan mijne gedachten den ruimen teugel te kunnen vieren. En hoe bedorven en zondig ook, ik knielde voor Jezus neder en dankte Hem, dat ik weêr de gelegenheid mocht hebben om ongestoord een bezoek bij mgn Verlosser af te leggen. Ja, het werd mij daar een Bethel, een huis Gods, waar ik mij in heilige overdenking mocht nederzetten. Met het oog des geloofs beschouwde ik weder die heerlijkheid in het aangezicht van Christus als in een spiegel, en in dien spiegel zag ik weder eene verzoénde Majesteit. En Hij, die de verlatingen Zijns Vaders gewillig droeg om mg den toegang tot dén troon der genade te openen, om mij in staat te stellen door heilige gepeinzen met mijn God gemeenschap te oefenen, — Hij zelf riep mij toe, terwg'1 ik daar geknield lag: „Verlustig u in Mij, zoo zal Ik u geven de begeerte uws harten. Vlieg vrij vooruit met uwe beschouwingen naar de heerlijkheid, die voor u is weggelegd. Klim op Nebo om dat vergelegen land te zien." — O! ik gevoelde de liefdesuitgangen van mgn hart — en tegelijk de liefdesuitlatingen van den Heere. Maar ach! ik gevoelde óók, dat al mgn bidden en roepen, dat al mgne bepeinzingen zoo" met het

Sluiten