Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

welke bij hen reeds van oudsher tot de gewoonten behoorden.

Sedert den tijd van de verovering van het land Kanaan, door het volk van Israël, wordt in zijne geschiedenis veelvuldig de stelling uitgesproken: »Zp vruchtbaar en vermenigvuldigt en vervult de aarde" (Genesis I, v. 28), waarmede, naar de nieuwere verklaring, niet bedoeld is, dat de Israëlieten de gehe.ele wereld bevolken en beheerschen moesten, doch alleen, dat zij juist het land Kanaan, dat nog door andere volksstammen bewoond was, geheel, bevolken zouden. Het overoude ritueele voorschrift van de besnijdenis (circumcizie) van de mannelijke individuen, welke tot op den huidigen dag behouden is, had oorspronkelijk wel niet alleen eene hygiënische strekking, doch tevens de matiging van de zinnelijke opwekking ten doel. Gewichtig ook tot op onzen tijd, is verder het verhaal van Juda'S zoon, (Genesis XXXVIII, v. 7—10): »Maar Er, de eerstgeborene van Juda, was kwaad in des Heeren oogen; daarom doodde hem de Heere. Toen zeide Juda tot ünan: Ga in tot uws broeders huisvrouw, en trouw haar in uws broeders [naam en verwek nws broeders zaad. Doch Onan wetende, dat dit zaad voor hem niet zoude zijn, zoo geschiedde het, als hij tot zijns broeders huisvrouw inging, dat hij het verdorf tegen de aarde, om zijnen broeder geen zaad te geven. En het was kwaad in des Heeren oogen wat hij deed; daarom doodde hij ook hem."

Dit afbreken van de cohabitatie op het oogenblik van de zaadejaculatie (congressus interruptus), blijkbaar met het doel om conceptie te voorkomen, heeft nu en dan in ruimeren zin opgevat, aanleiding gegeven tot de benaming van de ondeugd der zelfbevlekking (onanie; aldus geheeten naar bovengenoemden zoon van Juda). Het bewijst in elk geval, dat de toepassing van dit voorbehoedmiddel reeds in overoude tijden, bij de Hebreen strafbaar was. Volgens eene mededeeling van josephus, beging, naar het Oude Testament, de joodsche vrouw, als zij eene zwangerschap verijdelde, een doodstrafschuldig feit, en, indien zij kinderloos bleef, werd zij, naar den babylonischen talmud, voor dood verklaard. Toch schijnt het niet twijfelachtig, dat haar, althans onder bepaalde voorwaarden, het voorkomen der ontvangenis, door het gebruik

Sluiten