Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

"schen onze gemeenten in Kalamazoo opgeheven zijn en de "kerkeraden wederzijds verplicht zijn, om attesten af te "geven en te ontvangen.

'.'5. Wanneer de uitgewekenen naar Chicago, 111., aan"aoek bij den kerkeraad van N. West Str. doen om hunne "attesten, zullen deze terhand gesteld worden aan een daartoe te benoemen commissie, waarin o. a. ook Ds. Koster zitting hebben zal, welke commissie er dan toe over zal gaan "dce lieden aldaar tot een gemeente onzer kerk te organi"seeren." ?.*Xi;

Dit voorstel, tot besluit gemaakt, zou alle verdere onaangenaamheden voorkomen hebben. De gemeente had zich ongestoord kunnen ontwikkeien en de heterogene bestarfddeelen hadden een uitweg. En waarom het te Kalamazoo nu 'oo ook niet te maken, terwijl in Grand Rapids deze regel geldt? Maar neen! De Classis wilde klaarblijkelijk den weg van minzame schikking niet op.

Ds. Koster en ouderling werden tenminste weer binnen geroepen en aan Ds. K. werd een soort belijdenis voorgesteld, welke hij had te beamen.

Alle moeite is gedaan en bij den Scriba pro tem. en bij den Stated Clerk der Classis om afschrift van dit besluit machtig te worden. De vrager werd van den bok op den ezel gestuurd en mocht het blijkbaar niet in zijn bezit hebben. De inhoud er van kwam ongeveer hier op neer dat Ds. K. belijden moest, dat niet de Classis, maar Ds. K. zelf van de rechte lijn was afgeweken.

Hij antwoordde echter, dat hij zich op dit oogenblik geen schuld bewust was. Hij zeide dat het een volmaakt man moest zijn, die niet in zijn woorden struikelde. Nogtans rees er geen stem in zijne consciëntie op, die hem in dezen beschuldigde, weshalve hij op dit oogenblik geen belijdenis durfde doen. Vriendelijk verzocht hij der Classis ©ëi hem afschrift van dit besluit te willen geven, met de grondene er bij, waarop dit besluit rustte, opdat hij dan eenigen tijd had om het te overdenken en biddend te bepeinzen. De broeders mochten iets bemerkt hebben, wat hij zelf niet gezien had en men zou hem een dienst doen, indien men zfjnbógeii daarvoor kon openen.

Op dit o. i. alleszins billijk verzoek werd geheel niet geflecteerd. Wat zoude de Protestantsche christenheid op Rome tekeer gaan indien zij Luther zóó had behandeld!

Weer vergaderde de Classis en Comité. Alle ouderlingen, die buiten stonden, werden binnen geroepen, zónder dat zij leden der Classis waren. Ook Ds. Kosters medeafgevaardigde gieg weder naar binnen. Hij was immers wet-

Sluiten