Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote armoede en ontbering leefde. Hij vouwde onwillekeurig zijne handen, hij boog het hoofd, en een vroom gebed van smartelijke klagt en roerende smeeking ging door zijne ziel. Het steeg op naar den nu verheerlijkten Christus, wiens geboortefeest men vierde, die zulke gebeden zoo gaarne hoort, en er zich met zijne heilige engelen over verheugt. Nu klonk het ten slotte, zooals daar weleer de hemelsche heirscharen boven de velden van Bethlehem gezongen hadden: „Eere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de menschen een welbehagen!" Nu kon de vreemdeling van ganscher harte in dit loflied instemmen. Zijne ziel prees en loofde den Heer voor de zalige oogenblikken, die hij zoo even genoten had. Een zoete vrede vervulde zijne ziel. En hij stond op met de gelofte om nu voortaan ook naar het welbehagen van God te leven en te wandelen.

Toen de gemeente de geopende kerkdeuren uitstroomde, ging de vreemde man weêr achter de moeder en hare kinderen aan. Zij klommen juist de laatste trappen af, toen een man in reisgewaad de vrouw haastig tegemoet liep. Zij vloog blijde in zijne armen, en de kinderen huppelden vol vreugde om den gehelen vadér. Het was de koopman Zöllner, die zoo even van de reis was teruggekeerd. Hij had zijne woning gesloten en niemand thuis gevonden. Haar was het hem ingevallen, dat hij om dezen tijd met vrouw en kinderen gewoon was aan het Christusfeest in den dom deel te nemen. Welligt waren zij daar. Hij was daar heengegaan om zijne geliefden zoo spoedig mogelijk te omhelzen. Nu had hij hen gelukkig gevonden, juist toen zij het Godshuis verlieten. Nu gingen zij te zamen, om zich zoodra mogelijk in het stille kamertje met elkander over het wederzien te verblijden. Achter hen ging weder de vreemde man, die met blijkbare deelneming de hartelijke, en vurige begroeting aangezien had. Eene diepe ontroering zou men op zijn aangezigt hebben kunnen bemerken, toen hij dba man zag. Het was blijkbaar dat hij hem kende en dat hem het wederzien een weinig ontroerde.

Sluiten